ὦ τοξόθ᾽ ἱκετεύω σε.

  Τοξότης

  μή μ᾽ ἰκετεῦσι σύ.

  Μνησίλοχος

  χάλασον τὸν ἧλον.

  Τοξότης

  ἀλλὰ ταῦτα δρᾶσ᾽ ἐγώ.

  Μνησίλοχος

  οἴμοι κακοδαίμων, μᾶλλον ἐπικρούεις σύ γε.

  Τοξότης

  1005 ἔτι μᾶλλο βοῦλις;

  Μνησίλοχος

  ἀτταταῖ ἰατταταῖ:

  κακῶς ἀπόλοιο.

  Τοξότης

  σῖγα κακοδαίμων γέρον.

  πέρ᾽ ἐγὼ ‘ξινίγκι πορμός, ἴνα πυλάξι σοι.

  Μνησίλοχος

  ταυτὶ τὰ βέλτιστ᾽ ἀπολέλαυκ᾽ Εὐριπίδου.

  ἔα: θεοί, Ζεῦ σῶτερ, εἰσὶν ἐλπίδες.

  1010 ἁνὴρ ἔοικεν οὐ προδώσειν, ἀλλά μοι

  σημεῖον ὑπεδήλωσε Περσεὺς ἐκδραμών,

  ὅτι δεῖ με γίγνεσθ᾽ Ἀνδρομέδαν: πάντως δέ μοι

  τὰ δέσμ᾽ ὑπάρχει. δῆλον οὖν τοῦτ᾽ ἔσθ᾽ ὅτι

  1015 ἥξει με σώσων: οὐ γὰρ ἂν παρέπτετο.

  Εὐριπίδης

  φίλαι παρθένοι φίλαι, πῶς ἂν οὖν

  ἐπέλθοιμι καὶ

  τὸν Σκύθην λάθοιμι;

  κλύεις; ὦ πρὸς αἰδοῦς σὲ τὰν ἐν ἄντροις,

  1020 κατάνευσον, ἔασον ὡς

  τὴν γυναῖκά μ᾽ ἐλθεῖν.

  Μνησίλοχος

  ἄνοικτος ὅς μ᾽ ἔδησε τὸν

  πολυστονώτατον βροτῶν:

  μόλις δὲ γραῖαν ἀποφυγὼν

  1025 σαπρὰν ἀπωλόμην ὅμως.

  ὅδε γὰρ ὁ Σκύθης πάλαι μοι φύλαξ

  ἐφεστὼς ὀλοὸν ἄφιλον ἐκρέμασεν

  κόραξι δεῖπνον. ὁρᾷς; οὐ

  1030 χοροῖσιν οὐδ᾽ ὑφ᾽ ἡλίκων νεανίδων

  κημὸν ἕστηκ᾽ ἔχουσ᾽,

  ἀλλ᾽ ἐν πυκνοῖς δεσμοῖσιν ἐμπεπλεγμένη

  κήτει βορὰ Γλαυκέτῃ πρόκειμαι,

  γαμηλίῳ μὲν οὐ ξὺν

  1035 παιῶνι δεσμίῳ δὲ

  γοᾶσθέ μ᾽ ὦ γυναῖκες, ὡς

  μέλεα μὲν πέπονθα μέλεος,

  ὦ τάλας ἐγὼ τάλας,

  ἀπὸ δὲ συγγόνων τάλαν᾽ ἄνομα πάθεα,

  1040 φῶτά τε λιτομέναν, πολυδάκρυτον Ἀίδα

  γόον †φεύγουσαν†

  αἰαῖ αἰαῖ ἒ ἒ,

  ὃς ἔμ᾽ ἀπεξύρησε πρῶτον,

  ὃς ἐμὲ κροκόεντ᾽ ἐνέδυσεν:

  1045 ἐπὶ δὲ τοῖσδ᾽ ἐς τόδ᾽ ἀνέπεμψεν

  ἱερόν, ἔνθα γυναῖκες.

  ἰώ μοι μοίρας ἄτεγκτε δαίμων:

  ὦ κατάρατος ἐγώ:

  τίς ἐμὸν οὐκ ἐπόψεται

  πάθος ἀμέγαρτον ἐπὶ κακῶν παρουσίᾳ;

  1050 εἴθε με πυρφόρος αἰθέρος ἀστὴρ —

  τὸν βάρβαρον ἐξολέσειεν.

  οὐ γὰρ ἔτ᾽ ἀθανάταν φλόγα λεύσσειν

  ἐστὶν ἐμοὶ φίλον, ὡς ἐκρεμάσθην,

  λαιμότμητ᾽ ἄχη δαιμόνων αἰόλαν

  1055 νέκυσιν ἐπὶ πορείαν.

  Εὐριπίδης

  χαῖρ᾽ ὦ φίλη παῖ: τὸν δὲ πατέρα Κηφέα

  ὅς σ᾽ ἐξέθηκεν ἀπολέσειαν οἱ θεοί.

  Μνησίλοχος

  σὺ δ᾽ εἶ τίς ἥτις τοὐμὸν ᾤκτιρας πάθος;

  Εὐριπίδης

  Ἠχὼ λόγων ἀντῳδὸς ἐπικοκκάστρια,

  1060 ἥπερ πέρυσιν ἐν τῷδε ταὐτῷ χωρίῳ

  Εὐριπίδῃ καὐτὴ ξυνηγωνιζόμην.

  ἀλλ᾽ ὦ τέκνον σὲ μὲν τὸ σαυτῆς χρὴ ποιεῖν,

  κλάειν ἐλεινῶς.

  Μνησίλοχος

  σὲ δ᾽ ἐπικλάειν ὕστερον.

  Εὐριπίδης

  ἐμοὶ μελήσει ταῦτά γ᾽. ἀλλ᾽ ἄρχου λόγων.

  Μνησίλοχος

  1065 ὦ νὺξ ἱερὰ

  ὡς μακρὸν ἵππευμα διώκεις

  ἀστεροειδέα νῶτα διφρεύουσ᾽

  αἰθέρος ἱερᾶς

  τοῦ σεμνοτάτου δι᾽ Ὀλύμπου;

  Εὐριπίδης

  δι᾽ Ὀλύμπου.

  Μνησίλοχος

  1070 τί ποτ᾽ Ἀνδρομέδα περίαλλα κακῶν

  μέρος ἐξέλαχον —

  Εὐριπίδης

  μέρος ἐξέλαχον —

  Μνησίλοχος

  θανάτου τλήμων;

  Εὐριπίδης

  θανάτου τλήμων;

  Μνησίλοχος

  ἀπολεῖς μ᾽ ὦ γραῦ στωμυλλομένη.

  Εὐριπίδης

  στωμυλλομένη.

  Μνησίλοχος

  1075 νὴ Δί᾽ ὀχληρά γ᾽ εἰσήρρηκας

  λίαν.

  Εὐριπίδης

  λίαν.

  Μνησίλοχος

  ὦγάθ᾽ ἔασόν με μονῳδῆσαι,

  καὶ χαριεῖ μοι. παῦσαι.

  Εὐριπίδης

  παῦσαι.

  Μνησίλοχος

  βάλλ᾽ ἐς κόρακας.

  Εὐριπίδης

  βάλλ᾽ ἐς κόρακας.

  Μνησίλοχος

  1080 τί κακόν;

  Εὐριπίδης

  τί κακόν;

  Μνησίλοχος

  ληρεῖς.

  Εὐριπίδης

  ληρεῖς.

  Μνησίλοχος

  οἴμωζ᾽.

  Εὐριπίδης

  οἴμωζ᾽.

  Μνησίλοχος

  ὀτότυζ᾽.

  Εὐριπίδης

  ὀτότυζ᾽.

  Τοξότης

  οὖτος σί λαλῖς;

  Εὐριπίδης

  οὖτος σί λαλῖς;

  Τοξότης

  πρυτάνεις καλέσω;

  Εὐριπίδης

  πρυτάνεις καλέσω;

  Τοξότης

  1085 σί κακόν;

  Εὐριπίδης

  σί κακόν;

  Τοξότης

  πῶτε τὸ πωνή;

  Εὐριπίδης

  πῶτε τὸ πωνή;

  Τοξότης

  σὺ λαλῖς;

  Εὐριπίδης

  σὺ λαλῖς;

  Τοξότης

  κλαύσει.

  Εὐριπίδης

  κλαύσει.

  Τοξότης

  κακκάσκι μοι;

  Εὐριπίδης

  κακκάσκι μοι;

  Μνησίλοχος

  1090 μὰ Δί᾽ ἀλλὰ γυνὴ πλησίον αὕτη.

  Εὐριπίδης

  πλησίον αὕτη.

  Τοξότης

  ποῦ στ᾽ η᾽ μιαρά; καὶ δὴ πεύγει.

  ποῖ ποῖ πεύγεις;

  Εὐριπίδης

  ποῖ ποῖ πεύγεις;

  Τοξότης

  οὐ καιρήσεις;

  Εὐριπίδης

  οὐ καιρήσεις;

  Τοξότης

  1095 ἔτι γὰρ γρύζεις;

  Εὐριπίδης

  ἔτι γὰρ γρύζεις;

  Τοξότης

  λαβὲ τὴ μιαρά.

  Εὐριπίδης

  λαβὲ τὴ μιαρά.

  Τοξότης

  λάλο καὶ κατάρατο γύναικο.

  Εὐριπίδης

  ὦ θεοὶ τίν᾽ ἐς γῆν βαρβάρων ἀφίγμεθα

  ταχεῖ πεδίλῳ; διὰ μέσου γὰρ αἰθέρος

  1100 τέμνων κέλευθον πόδα τίθημ᾽ ὑπόπτερον

  Περσεὺς πρὸς Ἄργος ναυστολῶν τὸ Γοργόνος

  κάρα κομίζων.

  Τοξότης

  τί λέγι; τὴ Γόργος πέρι

  τὸ γραμματέο σὺ τὴ κεπαλή;

  Εὐριπίδης

  τὴν Γοργόνος

  ἔγωγε φημί.

  Τοξότης

  Γόργο τοι κἀγὼ λέγι.

  Εὐριπίδης

  1105 ἔα: τίν᾽ ὄχθον τόνδ᾽ ὁρῶ καὶ παρθένον

  θεαῖς ὁμοίαν ναῦν ὅπως ὡρμισμένην;

  Μνησίλοχος

  ὦ ξένε κατοίκτιρόν με τὴν παναθλίαν,

  λῦσόν με δεσμῶν.

  Τοξότης

  οὐκὶ μὶ λαλῆσι σύ;

  κατάρατο τολμᾷς ἀποτανουμένη λαλᾷς;

  Εὐριπίδης

  1110 ὦ παρθέν᾽ οἰκτίρω σὲ κρεμαμένην ὁρῶν.

  Τοξότης

  οὐ παρτέν᾽ ἐστίν, ἀλλ᾽ ἀμαρτωλὴ γέρων

  καὶ κλέπτο καὶ πανοῦργο.

  Εὐριπίδης

  ληρεῖς ὦ Σκύθα.

  αὕτη γάρ ἐστιν Ἀνδρομέδα παῖς Κηφέως.

  Τοξότης

  σκέψαι τὸ κύστο: μή τι μικτὸν παίνεται;

  Εὐριπίδης

  1115 φέρε δεῦρό μοι τὴν χεῖρ᾽, ἵν᾽ ἅψωμαι κόρης:

  φέρε Σκύθ᾽: ἀνθρώποισι γὰρ νοσήματα

  ἅπασίν ἐστιν: ἐμὲ δὲ καὐτὸν τῆς κόρης

  ταύτης ἔρως εἴληφεν.

  Τοξότης

  οὐ ζηλῶσί σε:

  ἀτὰρ εἰ τὸ πρωκτὸ δεῦρο περιεστραμμένον,

  1120 οὐκ ἐπτόνησά σ᾽ αὐτὸ πυγίζεις ἄγων.

  Εὐριπίδης

  τί δ᾽ οὐκ ἐᾷς λύσαντά μ᾽ αὐτὴν ὦ Σκύθα

  πεσεῖν ἐς εὐνὴν καὶ γαμήλιον λέχος;

  Τοξότης

  εἰ σπόδρ᾽ ἐπιτυμεῖς τὴ γέροντο πύγισο,

  τὴ σανίδο τρήσας ἐξόπιστο πρώκτισον.

  Εὐριπίδης

  1125 μὰ Δί᾽ ἀλλὰ λύσω δεσμά.

  Τοξότης

  μαστιγῶ σ᾽ ἄρα.

  Εὐριπίδης

  καὶ μὴν ποιήσω τοῦτο.

  Τοξότης

  τὸ κεπαλή σ᾽ ἄρα

  τὸ ξιπομάκαιραν ἀποκεκόψι τουτοϊ.

  Εὐριπίδης

  αἰαῖ: τί δράσω; πρὸς τίνας στρεφθῶ λόγους;

  ἀλλ᾽ οὐ γὰρ ἂν δέξαιτο βάρβαρος φύσις.

  1130 σκαιοῖσι γάρ τοι καινὰ προσφέρων σοφὰ

  μάτην ἀναλίσκοις ἄν, ἀλλ᾽ ἄλλην τινὰ

  τούτῳ πρέπουσαν μηχανὴν προσοιστέον.

  Τοξότης

  μιαρὸς ἀλώπηξ, οἶον ἐπιτήκιζί μοι.

  Μνησίλοχος

  μέμνησο Περσεῦ μ᾽ ὡς καταλείπεις ἀθλίαν.

  Τοξότης

  1135 ἔτι γὰρ σὺ τὴ μάστιγαν ἐπιτυμεῖς λαβεῖν;

  Χορός

  Παλλάδα τὴν φιλόχορον ἐμοὶ

  δεῦρο καλεῖν νόμος ἐς χορόν,

  παρθένον ἄζυγα κούρην, Χορός

  1140 ἣ πόλιν ἡμετέραν ἔχει

  καὶ κράτος φανερὸν μόνη

  κλῃδοῦχός τε καλεῖται. Χορός

  φάνηθ᾽ ὦ τυράννους

  στυγοῦσ᾽ ὥσπερ εἰκός. Χορός

  1145 δῆμός τοί σε καλεῖ γυναικῶν:

  ἔχουσα δέ μοι μόλοις

  εἰρήνην φιλέορτον. Χορός

  ἥκετ᾽ εὔφρονες ἵλαοι,

  πότνιαι, ἄλσος ἐς ὑμέτερον,

  1150 οὗ δὴ ἀνδράσιν οὐ θέμις εἰσορᾶν

  ὄργια σεμνὰ θεοῖν, ἵνα λαμπάσι

  φαίνετον ἄμβροτον ὄψιν.

  μόλετον ἔλθετον, ἀντόμεθ᾽ ὦ

  Θεσμοφόρω πολυποτνία, Χορός

  1155 εἰ καὶ πρότερόν ποτ᾽ ἐπηκόω

  ἤλθετον, ἔλθετε νῦν, ἀφίκεσθ᾽ ἱκετεύομεν

  ἐνθάδε χἠμῖν. Εὐριπίδης

  1160 γυναῖκες εἰ βούλεσθε τὸν λοιπόν χρόνον

  σπονδὰς ποιήσασθαι πρὸς ἐμέ, νυνὶ πάρα,

  ἐφ᾽ ᾧτ᾽ ἀκοῦσαι μηδὲν ὑπ᾽ ἐμοῦ μηδαμὰ

  κακὸν τὸ λοιπόν. ταῦτ᾽ ἐπικηρυκεύομαι.

  Χορός

  χρείᾳ δὲ ποίᾳ τόνδ᾽ ἐπεσφέρεις λόγον;

  Εὐριπίδης

  1165 ὅδ᾽ ἐστὶν οὑν τῇ σανίδι κηδεστὴς ἐμός.

  ἢν οὖν κομίσωμαι τοῦτον, οὐδὲν μή ποτε

  κακῶς ἀκούσητ᾽: ἢν δὲ μὴ πίθησθέ μοι,

  ἃ νῦν ὑποικουρεῖτε τοῖσιν ἀνδράσιν

  ἀπὸ τῆς στρατιᾶς παροῦσιν ὑμῶν διαβαλῶ.

  Χορός

  1170 τὰ μὲν παρ᾽ ἡμῶν ἴσθι σοι πεπεισμένα:

  τὸν βάρβαρον δὲ τοῦτον αὐτὸς πεῖθε σύ.

  Εὐριπίδης

  ἐμὸν ἔργον ἐστίν: καὶ σὸν ὦλάφιον ἅ σοι

  καθ᾽ ὁδὸν ἔφραζον ταῦτα μεμνῆσθαι ποιεῖν.

  πρῶτον μὲν οὖν δίελθε κἀνακάλπασον.

  1175 σὺ δ᾽ ὦ Τερηδὼν ἐπαναφύσα Περσικόν.

  Τοξότης

  τί τὸ βόμβο τοῦτο; κῶμο τίς ἀνεγεῖρί μοι

  Εὐριπίδης

  ἡ παῖς ἔμελλε προμελετᾶν ὦ τοξότα.

  ὀρχησομένη γὰρ ἔρχεθ᾽ ὡς ἄνδρας τινάς.

  Τοξότης

  ὀρκῆσι καὶ μελετῆσι, οὐ κωλύσ᾽ ἐγώ.

  1180 ὡς ἐλαπρός, ὥσπερ ψύλλο κατὰ τὸ κῴδιο.

  Εὐριπίδης

  φέρε θοἰμάτιον ἄνωθεν ὦ τέκνον τοδί:

  καθιζομένη δ᾽ ἐπὶ τοῖσι γόνασι τοῦ Σκύθου

  τὼ πόδε πρότεινον, ἵν᾽ ὑπολύσω.

  Τοξότης

  ναῖκι ναὶ

  κάτησο κάτησο, ναῖκι ναῖκι τυγάτριον.

  1185 οἴμ᾽ ὠς στέριπο τὸ τιττἴ, ὤσπερ γογγύλη.

  Εὐριπίδης

  αὔλει σὺ θᾶττον: ἔτι δέδοικας τὸν Σκύθην;

  Τοξότης

  καλό γε τὸ πυγή. κλαῦσί γ᾽ ἂν μὴ ‘νδον μένῃς.

  ἀνακύπτι καὶ παρακύπτι ἀπεψωλημένος:

  εἶεν: καλὴ τὸ σκῆμα περὶ τὸ πόστιον.

  Εὐριπίδης

  καλῶς ἔχει. λαβὲ θοἰμάτιον: ὥρα ‘στὶ νῷν

  1190 ἤδη βαδίζειν.

  Τοξότης

  οὐκὶ πιλῆσι πρῶτά με;

  Εὐριπίδης

  πάνυ γε: φίλησον αὐτόν.

  Τοξότης

  ὂ ὂ ὂ παπαπαπαῖ,

  ὠς γλυκερὸ τὸ γλῶσσ᾽, ὤσπερ Ἀττικὸς μέλις.

  τί οὐ κατεύδει παρ᾽ ἐμέ;

  Εὐριπίδης

  χαῖρε τοξότα,

  οὐ γὰρ γένοιτ᾽ ἂν τοῦτο.

  Τοξότης

  ναὶ ναὶ γρᾴδιο.

  ἐμοὶ κάρισο σὺ τοῦτο.

  Εὐριπίδης

  δώσεις οὖν δραχμήν;

  Τοξότης

  1195 ναὶ ναῖκι δῶσι.

  Εὐριπίδης

  τἀργύριον τοίνυν φέρε.

  Τοξότης

  ἀλλ᾽ οὐκ ἔκὠδέν: ἀλλὰ τὸ συβήνην λαβέ.

  Εὐριπίδης

  ἔπειτα † κομίζεις αὐτοῖς.†

  Τοξότης

  ἀκολούτι τέκνον.

  σὺ δὲ τοῦτο τήρει τὴ γέροντο, γρᾴδιο.

  1200 ὄνομα δέ σοι τί ἔστιν;

  Εὐριπίδης

  Ἀρτεμισία.

  Τοξότης

  μεμνῆσι τοίνυν τοὔνομ᾽: Ἀρταμουξία.