ὣς φάτο: τοὶ δὲ νέκυν κρατερόφρονος Αἰακίδαο

  ἄμφεβαν ἐσσυμένως, οἵ μιν φοβέοντο πάροιθεν,

  Γλαῦκός τ᾽ Αἰνείας τε καὶ ὀβριμόθυμος Ἀγήνωρ

  215 ἄλλοι τ᾽ οὐλομένοιο δαήμονες ἰωχμοῖο,

  εἰρύσσαι μεμαῶτες ἐς Ἰλίου ἱερὸν ἄστυ.

  ἀλλά οἱ οὐκ ἀμέλησε θεοῖς ἐναλίγκιος Αἴας,

  ἀλλὰ θοῶς περίβη: πάντας δ᾽ ὑπὸ δούρατι μακρῷ

  ὤθει ἀπὸ νέκυος. τοὶ δ᾽ οὐκ ἀπέληγον ὁμοκλῆς,

  220 ἀλλά οἱ ἀμφεμάχοντο περισταδὸν ἀΐσσοντες

  αἰὲν ἐπασσύτεροι, τανυχειλέες εὖτε μέλισσαι,

  αἱ ῥά θ᾽ ἑὸν περὶ σίμβλον ἀπειρέσιαι ποτέωνται

  ἄνδρ᾽ ἀπαμυνόμεναι, ὁ δ᾽ ἄρ᾽ οὐκ ἀλέγων ἐπιούσας

  κηροὺς ἐκτάμνησι μελίχροας, αἱ δ᾽ ἀκάχονται

  225 καπνοῦ ὑπὸ ῥ̣̣̓ῆς ἠδ᾽ ἀνέρος, ἀλλ᾽ ἄρα καὶ ὣς

  ἀντίαι ἀΐσσουσιν, ὁ δ᾽ οὐκ ὄθετ᾽ οὐδ᾽ ἄρα βαιόν:

  ὣς Αἴας τῶν οὔτι μάλ᾽ ἐσσυμένων ἀλέγιζεν,

  ἀλλ᾽ ἄρα πρῶτον ἐνήραθ᾽ ὑπὲρ μαζοῖο τυχήσας

  Μαιονίδην Ἀγέλαον, ἔπειτα δὲ Θέστορα δῖον.

  230 εἷλε δ᾽ ἄρ᾽ Ὠκύθοον καὶ Ἀγέστρατον ἠδ᾽ Ἀγάνιππον

  ζωρόν τε Νίσσον τε περικλειτόν τ᾽ Ἐρύμαντα,

  ὅς Λυκίηθεν ἵκανεν ὑπὸ μεγαλήτορι Γλαύκῳ,

  ναῖε δ᾽ ὅ γ᾽ αἰπεινὸν Μελανίππιον ἱρὸν Ἀθήνης

  ἀντία Μασσικύτοιο Χελιδονίης σχεδὸν ἄκρης,

  235 τὴν μέγ᾽ ὑποτρομέουσι τεθηπότες εἰν ἁλὶ ναῦται,

  εὖτε περιγνάμπτωσι μάλα στυφελὰς περὶ πέτρας.

  τοῦ δ᾽ ἄρ᾽ ἀποφθιμένοιο κλυτὸς πάϊς Ἱππολόχοιο

  παχνώθη κατὰ θυμόν, ἐπεί ῥά οἱ ἔσκεν ἑταῖρος:

  καί ῥα θοῶς Αἴαντα κατ᾽ ἀσπίδα πουλυβόειαν

  240 οὔτασεν, ἀλλά οἱ οὔτι διήλασεν ἐς χρόα καλόν:

  ῥινοὶ γάρ μιν ἔρυντο βοῶν καὶ ὑπ᾽ ἀσπίδι θώρηξ,

  ὅς ῥά οἱ ἀκαμάτοισι περὶ μελέεσσιν ἀρήρει.

  Γλαῦκος δ᾽ οὐκ ἀπέληγεν ἀταρτηροῖο κυδοιμοῦ

  Αἰακίδην Αἴαντα δαμασσέμεναι μενεαίνων,

  245 καί οἱ ἐπευχόμενος μέγ᾽ ἀπείλεεν ἄφρονι θυμῷ:

  ‘ Αἶαν, ἐπεί νύ σέ φασι μέγ᾽ ἔξοχον ἔμμεναι ἄλλων

  Ἀργείων, σοὶ δ᾽ αἰὲν ἐπιφρονέουσι μάλιστα

  ἄσπετον, ὡς Ἀχιλῆι δαΐφρονι, τῷ σε θανόντι

  οἴω συνθανέεσθαι ἐπ᾽ ἤματι τῷδε καὶ αὐτόν.’

  250 ὥς ἔφατ᾽ ἀκράαντον ἱεὶς ἔπος: οὐδέ τι ᾔδη,

  ὅσσον ἀμείνονος ἀνδρὸς ἐναντίον ἔγχος ἐνώμα.

  τὸν δ᾽ ὑποδερκόμενος προσέφη μενεδήιος Αἴας:

  ‘ ἆ δείλ᾽, οὔ νύ τι οἶδας, ὅσον σέο φέρτερος Ἕκτωρ

  ἔπλετ᾽ ἐνὶ πτολέμοισι; μένος δ᾽ ἀλέεινε καὶ ἔγχος

  255 ἡμέτερον: πινυτὲν γὰρ ὁμῶς ἔχε κάρτεϊ θυμόν.

  σοὶ δ᾽ ἤτοι νόος ἐστὶ ποτὶ ζόφον, ὅς ῥά μοι ἔτλης

  ἐς μόθον ἐλθέμεναι μέγ᾽ ἀμείνονί περ γεγαῶτι:

  οὐ γάρ μευ ξεῖνος πατρώιος εὔχεαι εἶναι,

  οὐδέ με δωτίνῃσι παραιφάμενος πολέμοιο

  260 νόσφιν ἀποστρέψεις ὡς Τυδέος ὄβριμον υἷα:

  ἀλλὰ καὶ εἰ κείνοιο φύγες μένος, οὔ σ᾽ ἔτ᾽ ἔγωγε

  ζωὸν ἀπὸ πτολέμοιο μεθήσομαι ἀπονέεσθαι.

  ἦ ἄλλοισι πέποιθας ἀνὰ κλόνον, οἵ μετὰ σεῖο

  μυίῃς οὐτιδανῇσιν ἐοικότες ἀΐσσουσιν

  265 ἀμφὶ νέκυν Ἀχιλῆος ἀμύμονος; ἄλλ᾽ ἄρα καὶ τοῖς

  δώσω ἐπεσσύμενος θάνατον καὶ κῆρας ἐρεμνάς.’

  ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐνεστρωφᾶτο, λέων ὡς

  ἐν κυσὶν ἀγρεντῇσι κατ᾽ ἄγκεα μακρὰ καὶ ὕλην.

  πολλοὺς δ᾽ αἶψ᾽ ἐδάμασσε μεμαότας εὖχος ἀρέσθαι

  270 Τρῶας ὁμῶς Λυκίοισι: περιτορομέοντο δὲ λαοί,

  ἰχθύες ὡς ἀνὰ πόντον ἐπερχομένου ἀλεγεινοῦ

  κήτεος ἤ δελφῖνος ἁλιτρεφέος μεγάλοιο

  ὣς Τρῶες φοβέοντο βίην Τελαμωνιάδαο

  αἰὲν ἐπεσσυμένοιο κατὰ κλόνον: ἀλλ᾽ ἄρα καὶ ὥς

  275 μάρναντ᾽, ἀμφὶ δὲ νεκρὸν᾽ Αχιλλέος ἄλλοθεν ἄλλοι

  μυρίοι ἐν κονίῃσιν, ὅπως σύες ἀμφὶ λέοντα,

  κτείνοντ᾽: οὐλομένη δὲ περὶ σφίσι δῆρις ὀρώρει.

  ἔνθα καὶ Ἱππολόχοιο δαΐφρονα δάμνατο παῖδα

  Αἴας ὀβριμόθυμος: ὁ δ᾽ ὕπτιος ἀμφ᾽ Ἀχιλῆα

  280 κάππεσεν, εὖτ᾽ ἐν ὄρεσσι περὶ στερεὴν δρύα θάμνος:

  ὣς ὅ γε δουρὶ δαμεὶς περικάππεσε Πηλείωνι

  βλήμενος: ἀμφὶ δὲ οἱ κρατερὸς πάϊς Ἀγχίσαο

  πολλὰ πονησάμενος σὺν ἀρηιφίλοις ἑτάροισιν

  εἴρυσεν ἐς Τρῶας, καὶ ἐς Ἰλίου ἱερὸν ἄστυ

  285 δῶκε φέρειν ἑτάροισι μέγ᾽ ἀχνυμένοις περὶ θυμῷ.

  αὐτὸς δ᾽ ἀμφ᾽ Ἀχιλῆι μαχέσκετο: τὸν δ᾽ ἄρα δουρὶ

  μυῶνος καθύπερθεν ἀρήιος οὔτασεν Αἴας

  χειρὸς δεξιτερῆς: ὁ δ᾽ ἄρ᾽ ἐσσυμένως ἀπόρουσεν

  ἐξ ὀλοοῦ πολέμοιο, κίεν δ᾽ ἄφαρ ἄστεος εἴσω:

  290 ἀμφὶ δέ οἱ πονέοντο περίφρονες ἰητῆρες,

  οἵ ῥά οἱ αἷμα κάθηραν ἀφ᾽ ἕλκεος, ἄλλα τε πάντα

  τεῦχον, ὅσ᾽ οὐταμένων ὀλοὰς ἀκέονται ἀνίας.

  Αἴας δ᾽ αἰὲν ἐμάρνατ᾽ ἀλίγκιος ἀστεροπῇσι

  κτείνων ἄλλοθεν ἄλλον, ἐπεὶ μέγα τείρετο θυμῷ

  295 ἀχνύμενος κέαρ ἔνδον ἀνεψιοῖο δαμέντος.

  ἄγχι δὲ Λαέρταο δαΐφρονος υἱὸς ἀμύμων

  μάρνατο δυσμενέεσσι: φέβοντο δέ μιν μέγα λαοί.

  κτεῖνε δὲ Πεισάνδροιο θοὸν καὶ ἀρήϊον υἷα

  Μαίναλον, ὅς ναίεσκε περικλυτὸν οὖδας Ἀβύδου:

  300 τῷ δ᾽ ἔπι δῖον ἔπεφνεν Ἀτύμνιον, ὅν ποτε Νύμφη

  Πηγασὶς ἠΰκομος σθεναρῷ τέκεν Ἠμαθίωνι

  Γρηνίκου ποταμοῖο παρὰ ῥόον: ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ αὐτῷ

  Πρωτέος υἷα δάϊξεν Ὀρέσβιον, ὅς τε μακεδνῆς

  Ἴδης ναιετάασκεν ὑπὸ πτύχας, οὐδέ ἑ μήτηρ

  305 δέξατο νοστήσαντα περικλειτὴ Πανάκεια,

  ἀλλ᾽ ἐδάμη παλάμῃσιν Ὀδυσσέος, ὅς τε καὶ ἄλλων

  πολλῶν θυμὸν ἔλυσεν ὑπ᾽ ἔλχεϊ μαιμώωντι

  κτείνων ὅν κε κίχῃσι περὶ νέκυν. ἀλλά μιν Ἄλκων

  υἱὸς ἀρηϊθόοιο Μεγακλέος ἔγχεϊ τύψε

  310 πὰρ γόνυ δεξιτερόν: περὶ δὲ κνημῖδα φαεινὴν

  ἔβλυσεν αἷμα κελαινόν: ὁ δ᾽ ἕλκεος οὐκ ἀλέγιζεν,

  ἀλλ᾽ ἄφαρ οὐτήσαντι κακὸν γένεθ᾽, οὕνεκ᾽ ἄρ᾽ αὐτὸν

  ἱέμενον πολέμοιο δι᾽ ἀσπίδος οὔτασε δουρί:

  ὦσε δέ μιν μεγάλῃ τε βίῃ καὶ κάρτεϊ χειρὸς

  315 ὕπτιον ἐς γαῖαν: κανάχησε δέ οἱ πέρι τεύχη

  βλημένου ἐν κονίῃσι, περὶ μελέεσσι δὲ θώρηξ

  δεύετο φοινήεντι λύθρῳ: ὁ δὲ λοίγιον ἔγχος

  ἐκ χροὸς ἐξείρυσσε καὶ ἀσπίδος, ἕσπετο δ᾽ αἰχμῇ

  θυμὸς ἀπὸ μελέων, ἔλιπεν δέ μιν ἄμβροτος αἰών.

  320 τοῦ δ᾽ ἑτάροις ἐπόρουσε καὶ οὐτάμενός περ Ὀδυσσεύς,

  οὐδ᾽ ἀπέληγε μόθοιο δυσηχέος. ὥς δὲ καὶ ἄλλοι

  πάντες ὁμῶς ἐπιμὶξ Δαναοὶ μέγαν ἀμφ᾽ Ἀχιλῆα

  προφρονέως ἐμάχοντο, πολύν δ᾽ ὑπὸ χείρεσι λαὸν

  ἐσσυμένως ἐδάϊζον ἐϋξέστῃς μελίῃσιν.

  325 εὖτ᾽ ἄνεμοι θοὰ φύλλα κατὰ χθονὸς ἀμφιχέωνται

  λάβρον ἐπιβρίσαντες ἀν᾽ ἄλσεα ὑλήεντα

  ἀρχομένου λυκάβαντος, ὅτε φθινύθουσιν ὀπῶραι:

  ὥς τοὺς ἐγχείῃσι βάλον Δαναοὶ μενεχάρμαι:

  μέμβλετο γὰρ πάντεσσιν Ἀχιλλέος ἀμφὶ θανόντος,

  330 ἐκπάγλως δ᾽ Αἴαντι δαΐφρονι: τοὔνεκ᾽ ἄρ᾽ ἔμπης

  Τρῶας ἄδην ἐδάϊζε κακῇ ἐναλίγκοις Αἴσῃ.

  τῷ δ᾽ ἔπι τόξ̓ ἐτίταινε Πάρις: τὸν δ᾽ αἶψα νοήσας

  κάββαλε χερμαδίῳ κατὰ κράατος: ἐν δ᾽ ἄρ᾽ ἔθλασσεν

  ἀμφίφαλον κυνέην ὀλοὸς λίθος: ἀμφὶ δέ μιν νὺξ

  335 μάρψεν. ὁ δ᾽ ἐν κονίῃσι κατήριπεν, οὐδέ οἱ ἰοὶ

  ἤρκεσαν ἱεμένῳ: ἐκέχυντο δ᾽ ἄρ᾽ ἄλλυδις ἄλλοι

  ἐν κονίῃ, κενεὴ δὲ παρεκτετάνυστο φαρέτρη:

  τόξον δ᾽ ἔκφυγε χεῖρε. φίλοι δέ μιν ἁρπάξαντες

  ἵπποις Ἑκτορέοισι φέρον ποτὶ Τρώιον ἄστυ

  340 βαιὸν ἔτ᾽ ἀμπνείοντα καὶ ἀργαλέον στενάχοντα:

  οὐδὲ μὲν ἔντἐ ἄνακτος ἑκὰς λίπον, ἀλλὰ καὶ αὐτὰ

  ἐκ πεδίοιο κόμισσαν ἑῷ βασιλῆι φέροντες.

  τῷ δ᾽ Αἴας ἐπὶ μακρὸν ἀΰτεεν ἀσχαλόων κῆρ:

  ‘ ὦ κύον, ὡς θανάτοιο βαρὺ σθένος ἐξυπάλυξας

  345 σήμερον: ἀλλὰ σοὶ εἶθαρ ἐλεύσεται ὕστατον ἦμαρ

  ἤ τινος Ἀργείων ὑπὸ χείρεσιν ἢ ἐμεῦ αὐτοῦ.

  νῦν δ᾽ ἐμοὶ ἄλλα μέμηλε περὶ φρεσίν, ὡς Ἀχιλῆος

  ἐκ φόνου ἀργαλέοιο νέκυν Δαναοῖσι σαώσω.’

  ὣς εἰπὼν δηΐοισι κακὰς ἐπὶ κῆρας ἴαλλεν,

  350 οἵ ῥ᾽ ἔτι δηριόωντο νέκυν πέρι Πηλείωνος.

  οἱ δέ οἱ ὡς ἄθρησαν ὑπὸ σθεναρῇσι χέρεσσι

  πολλοὺς ἐκπνείοντας, ὑπέτρεσαν οὐδ᾽ ἔτ᾽ ἔμιμνον,

  οὐτιδανοῖς γύπεσσιν ἐοικότες, οὕς τε φοβήσῃ

  αἰετὸς οἰωνῶν προφερέστατος, εὖτ᾽ ἐν ὄρεσσι

  355 πώεα δαρδάπτωσι λύκοις ὕπο δῃωθέντα:

  ὣς τοὺς ἄλλυδις ἄλλον ἀπεσκέδασε θρασὺς Αἴας

  χερμαδίοισι θοοῖσι καὶ ἄορι καὶ μένεϊ ᾧ.

  οἱ δὲ μέγα τρομέοντες ἀπὸ πτολέμοιο φέβοντο

  πανσυδίῃ, ψήρεσσιν ἐοικότες, οὕς τε δαΐζων

  360 κίρκος ἐπισσεύει, τοὶ δ᾽ ἰλαδὸν ἄλλος ἐπ᾽ ἄλλῳ

  ταρφέες ἀΐσσουσιν ἀλευόμενοι μέγα πῆμα:

  ὣς οἵ γ᾽ ἐκ πολέμοιο ποτὶ Πριάμοιο πόληα

  φεῦγον ὀϊζυρῶς ἐπιειμένοι ἀκλέα φύζαν

  Αἴαντος μεγάλοιο περιτρομέοντες ὁμοκλήν,

  365 ὅς ῥ᾽ ἕπετ᾽ ἀνδρομέῳ πεπαλαγμένος αἵματι χεῖρας.

  καί νύ κε δὴ μάλα πάντας ἐπασσυτέρους ἀπόλεσσεν,

  εἰ μὴ πεπταμένῃσι πύλῃς ἐσέχυντο πόληα

  βαιὸν ἀναπνείοντες, ἐπεὶ φόβος ἦτορ ἵκανε:

  τοὺς δ᾽ ἔλσας ἀνὰ ἄστυ, νομεὺς ὡς αἰόλα μῆλα,

  370 ἤϊεν ἐς πεδίον, χθόνα δ᾽ οὐ ποσὶ μάρπτεν ἑοῖσιν

  ἐμβαίνων τεύχεσσι καὶ αἵματι καὶ κταμένοισι:

  κεῖτο γὰρ εὐρὺς ὅμιλος ἀπειρεσίῃ ἐπὶ γαίῃ

  ἄχρις ἐφ᾽ Ἑλλήσποντον ἀπ᾽ εὐρυχόροιο πόληος

  αἰζηῶν κταμένων, ὁπόσους λάχε δαίμονος Αἶσα.

  375 ὡς δ᾽ ὅτε λήιον αὖον ὑπ᾽ ἀμητῆρσι πέσῃσι

  πυκνὸν ἐόν, τὰ δὲ πολλὰ καταυτόθι δράγματα κεῖται

  βριθόμενα σταχύεσσι, γέγηθε δὲ θυμὸς ἐπ᾽ ἔργῳ

  ἀνέρος εἰσορόωντος, ὅτις κλυτὸν οὖδας ἔχῃσιν:

  ὣς οἵ γ᾽ ἀμφοτέρωθε κακῷ δμηθέντες ὀλέθρῳ

  380 κεῖντο πολυκλαύτοιο λελας μένοι ἰωχμοῖο

  πρηνέες: οὐδέ τι Τρῶας Ἀχαιῶν φέρτατοι υἷες

  σύλεον ἐν κονίῃσι καὶ αἵματι δῃωθέντας,

  πρὶν Πηλήιον υἷα πυρῇ δόμεν, ὅς σφιν ὄνειαρ

  ἔπλετ᾽ ἐνὶ πτολέμοισιν ἑῷ μέγα κάρτεϊ θύων.

  385 τοὔνεκά μιν βασιλῆες ἀπὸ πτολέμου ἐρύσαντες

  ἀμφὶ νέκυν πονέοντο ἀπείριτον, εὖ δὲ φέροντες

  κάτθεσαν ἐν κλισίῃσι νεῶν προπάροιθε θοάων:

  ἀμφὶ δέ μιν μάλα πάντες ἀγειράμενοι στενάχοντο

  ἀχνύμενοι κατὰ θυμόν: ὃ γὰρ πέλε κάρτος Ἀχαιῶν,

  390 καὶ τότ᾽ ἐνὶ κλισίῃσι λελασμένος ἐγχειάων

  κεῖτο βαρυγδούποιο παρ᾽ ᾐόσιν Ἑλλησπόντου,

  οἷος ὑπερφίαλος Τιτυὸς πέσεν, ὁππότε Λητὼ

  ἐρχομένην Πυθώδε βιάζετο, καί ἑ χολωθεὶς

  ἀκάματόν περ ἐόντα θοῶς ὑπεδάμνατ᾽ Ἀπόλλων

  395 λαιψηροῖς βελέεσσιν, ὁ δ᾽ ἀργαλέῳ ἐνὶ λύθρῳ

  πουλυπέλεθρος ἔκειτο κατὰ χθονὸς εὐρυπέδοιο

  μητρὸς ἑῆς: ἡ δ᾽ υἷα περιστονάχησε πεσόντα

  ἐχθόμενον μακάρεσσι, γέλασσε δὲ πότνια Λητώ:

  τοῖος ἄρ᾽ Αἰακίδης δηΐων ἐπικάππεσε γαίῃ

  400 χάρμα φέρων Τρώεσσι, γόον δ᾽ ἀλίαστον Ἀχαιῶν

  λαῷ μυρομένων: περὶ δ᾽ ἔβρεμε βένθεα πόντου.

  θυμὸς δ᾽ αὐτίκα πᾶσι κατεκλάσθη φίλος ἔνδον

  ἐλπομένων κατὰ δῆριν ὑπὸ Τρώεσσιν ὀλέσθαι:

  μνησάμενοι δ᾽ ἄρα τοί γε φίλων παρὰ νηυσὶ τοκήων,

  405 τοὺς λίπον ἐν μεγάροισι, νεοδμήτων τε γυναικῶν,

  αἵ που ὀδυρόμεναι μίνυθον κενεοῖς λεχέεσσι