Ἀργείων, οἵ τῆμος ὀϊζυρῶς πονέοντο

  415 μαρνάμενοι περὶ τεῖχος, ὅπερ πάρος αὐτοὶ ἔδειμαν

  νηῶν ἔμμεναι ἕρκος ἐϋσθενέων θ᾽ ἅμα λαῶν

  ἐν πολέμῳ: τὸ δ᾽ ἄρ᾽ ἤδη ὑπ᾽ Εὐρυπύλοιο χέρεσσι

  μέλλεν ἀμαλδύνεσθαι ἐρειπόμενον ποτὶ γαίῃ,

  εἰ μὴ ἄρ᾽ αἶψ᾽ ἐνόησε κραταιοῦ Τυδέος υἱὸς

  420 βαλλόμεν᾽ ἕρκεα μακρά: θοῆς δ᾽ ἄφαρ ἔκθορε νηός,

  θαρσαλέως δ᾽ ἐβόησεν, ὅσον χάδε οἱ κέαρ ἔνδον:

  ‘ὦ φίλοι, ἦ μέγα πῆμα κυλίνδεται Ἀργείοισι

  σήμερον: ἀλλ᾽ ἄγε θάσσον ἐς αἰόλα τεύχεα δύντες

  ἴομεν ἐς πολέμοιο πολυκμήτοιο κυδοιμόν:

  425 ἤδη γὰρ πύργοισιν ἐφ᾽ ἡμετέροισι μάχονται

  Τρῶες ἐϋπτόλεμοι, τοὶ δὴ τάχα τείχεα μακρὰ

  ῥηξάμενοι πυρὶ νῆας ἐνιπρήσουσι μάλ᾽ αἰνῶς:

  νῶϊν δ᾽ οὐκέτι νόστος ἐελδομένοις ἀνὰ θυμὸν

  ἔσσεται: ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ὑπέρ μόρον αἶψα δαμέντες

  430 κεισόμεθ᾽ ἐν Τροίῃ, τεκέων ἑκὰς ἠδὲ γυναικῶν.’

  ὣς φάτο: τοὶ δ᾽ ὤκιστα θοῆς ἐκ νηὸς ὄρουσαν

  πανσυδίῃ: πάντας γὰρ ἕλε τρόμος εἰσαΐοντας

  νόσφι Νεοπτολέμοιο δαΐφρονος, οὕνεκ᾽ ἐῴκει

  πατρὶ φίλῳ μέγα κάρτος: ἔρως δέ οἱ ἔμπεσε χάρμης.

  435 καρπαλίμως δ᾽ ἵκοντο ποτὶ κλισίην Ὀδυσῆος:

  ἡ γὰρ ἔην ἄγχιστα νεὼς κυανοπρώροιο:

  πολλὰ δ᾽ ἄρ᾽ ἐξημοιβὰ παραυτόθι τεύχεα κεῖτο,

  ἠμὲν Ὀδυσσῆος πυκιμήδεος ἠδὲ καὶ ἄλλων

  ἀντιθέων ἑτάρων, ὁπόσα κταμένων ἀφέλοντο.

  440 ἔνθ᾽ ἐσθλὸς μὲν ἔδυ καλὰ τεύχεα, τοὶ δὲ χέρεια

  δῦσαν, ὅσοις ἀλαπαδνὸν ὑπὸ κραδίῃ πέλεν ἦτορ:

  αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς δύσαθ᾽ ἅ οἱ Ἰθάκηθεν ἕποντο:

  δῶκε δὲ Τυδείδῃ Διομήδεϊ κάλλιμα τεύχη

  κεῖνα, τὰ δὴ Σώκοιο βίην εἴρυσσε πάροιθεν:

  445 υἱὸς δ᾽ αὖτ᾽ Ἀχιλῆος ἐδύσατο τεύχεα πατρός,

  καί οἱ φαίνετο πάμπαν ἀλίγκιος: ἀμφὶ δ᾽ ἐλαφρὰ

  Ἡφαίστου παλάμῃσι περὶ μελέεσσιν ἀρήρει,

  καίπερ ἐόνθ᾽ ἑτέροισι πελώρια: τῷ δ᾽ ἅμα πάντα

  φαίνετο τεύχεα κοῦφα: κάρη γε μὲν οὔτι βάρυνε

  πήληξ οὐ παλάμῃσιν ἐπέβρισεν δόρυ μακρὸν

  450 Πηλιάς, ἀλλά ἑ χερσὶ καὶ ἠλίβατόν περ ἐοῦσαν

  ῥηιδίως ἀνάειρεν ἔθ᾽ αἵματος ἰσχανόωσαν.

  Ἀργείων δέ μιν ὅσσοι ἐπέδρακον, οὔτι δύναντο

  καίπερ ἐελδόμενοι σχεδὸν ἐλθέμεν, οὕνεκ᾽ ἄρ᾽ αὐτοὺς

  πᾶν περὶ τεῖχος ἔτειρε βαρὺς πολέμοιο κυδοιμός:

  455 ὡς δ᾽ ὅτ᾽ ἀν᾽ εὐρέα πόντον ἐρημαίῃ περὶ νήσῳ

  ἀνθρώπων ἀπάτερθεν ἐεργμένοι ἀσχαλόωσιν

  ἀνέρες, οὕς τ᾽ ἀνέμοιο καταιγίδες ἀντιόωσαι

  εἴργουσιν μάλα πολλὸν ἐπὶ χρόνον, οἱ δ᾽ ἀλεγεινοὶ

  νηὶ περιτρωχῶσι, καταφθινύθει δ᾽ ἄρα πάντα

  460 ἤια, τειρομένοισι δ᾽ ἐπιπνεύσῃ λιγὺς οὖρος:

  ὣς ἄρ᾽ Ἀχαιῶν ἔθνος ἀκηχέμενον τὸ πάροιθεν

  ἀμφὶ Νεοπτολέμοιο βίῃ κεχάροντο μολόντι

  ἐλπόμενοι στονόεντος ἀναπνεύσειν καμάτοιο.

  ὄσσε δέ οἱ μάρμαιρεν ἀναιδέος εὖτε λέοντος,

  465 ὅς τε κατ᾽ οὔρεα μακρὰ μέγ᾽ ἀσχαλόων ἐνὶ θυμῷ

  ἔσσυται ἀγρευτῇσιν ἐναντίον, οἵ τέ οἱ ἤδη

  ἄντρῳ ἐπεμβαίνωσιν ἐρύσσασθαι μεμαῶτες

  σκύμνους οἰωθέντας ἑῶν ἀπὸ τῆλε τοκήων

  βήσσῃ ἐνὶ σκιερῇ, ἑ δ᾽ ἄρ᾽ ὑψόθεν ἔκ τινος ἄκρης

  470 ἀθρήσας ὀλοοῖσιν ἐπέσσυται ἀγρευτῇσι

  σμερδαλέον βλοσυρῇσιν ὑπαὶ γενύεσσι βεβρυχώς:

  ὥς ἄρα φαίδιμος υἱὸς ἀταρβέος Αἰακίδαο

  θυμὸν ἐπὶ Τρώεσσιν ἐϋπτολέμοισιν ὄρινεν:

  οἴμησεν δ᾽ ἄρα πρῶτον, ὅπῃ μάλα δῆρις ὀρώρει

  475 ἄμ πεδίον: τῇ γάρ φρεσὶν ἔλπετο τεῖχος Ἀχαιῶν

  ῥηίτερον δηΐοισι κατὰ κλόνον ἐσσυμένοισιν,

  οὕνεκ᾽ ἀκιδνοτέρῃσιν ἐπάλξεσιν ἠρήρειστο.

  σὺν δέ οἱ ἄλλοι ἔβαν μέγα μαιμώωντες Ἄρηι:

  εὗρον δ᾽ Εὐρύπυλον κρατερόφρονα, τῷ δ᾽ ἅμ᾽ ἑταίρους

  480 πύργῳ ἐπεμβεβαῶτας, ὀϊομένους περὶ θυμῷ

  ῥήξειν τείχεα μακρὰ καὶ Ἀργείους ἀπολέσσειν

  πανσυδίῃ: τοῖς δ᾽ οὔτι θεοὶ τελέεσκον ἐέλδωρ:

  ἀλλά σφεας Ὀδυσεύς τ᾽ ἠδὲ σθεναρὸς Διομήδης

  ἰσόθεός τε Νεοπτόλεμος δῖός τε Λεοντεὺς

  485 ἄψ ἀπὸ τείχεος ὦσαν ἀπειρεσίοις βελέεσσιν.

  ὡς δ᾽ ὅτ᾽ ἀπὸ σταθμοῖο κύνες μογεροί τε νομῆες

  κάρτεϊ καὶ φωνῇ κρατεροὺς δεύουσι λέοντας

  πάντοθεν ἐσσύμενοι, τοὶ δ᾽ ὄμμασι γλαυκιόωντες

  στρωφῶντ᾽ ἔνθω καὶ ἔνθα λιλαιόμενοι μέγα θυμῷ

  490 πόρτιας ἠδὲ βόας μετὰ γαμφηλῇσι λαφύξαι,

  ἀλλὰ καὶ ὣς εἴκουσι κυνῶν ὑπὸ καρτεροθύμων

  σευόμενοι, μάλα γάρ σφιν ἐπαΐσσουσι νομῆες:

  βαιόν, ὅσον τις ἵησι χερὸς περιμήκεα λᾶαν:

  οὐ γὰρ Τρῶας ἔα νηῶν ἀπονόσφι φέβεσθαι

  495 Εὐρύπυλος, δηίων δὲ μάλα σχεδὸν ὀτρύνεσκε

  μίμνειν, εἰσόκε νῆας ἕλῃ καὶ πάντας ὀλέσσῃ

  Ἀργείους: Ζεὺς γάρ οἱ ἀπειρέσιον βάλε κάρτος.

  αὐτίκα δ᾽ ὀκριόεσσαν ἑλὼν καὶ ἀτειρέα πέτρην

  ἧκεν ἐπεσσυμένως κατὰ τείχεος ἠλιβάτοιο:

  500 σμερδαλέον δ᾽ ἄρα πάντα περιπλατάγησε θέμεθλα

  ἕρκεος αἰπεινοῖο: δέος δ᾽ ἕλε πάντας Ἀχαιοὺς

  τείχεος ὡς ἤδη συνοχωκότος ἐν κονίῃσιν.

  ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ὣς ἀπόρουσαν ἀταρτηροῖο κυδοιμοῦ,

  ἀλλ᾽ ἔμενον θώεσσιν ἐοικότες ἠὲ λύκοισι,

  505 μήλων ληιστῆρσιν ἀναιδέσιν, οὕς τ᾽ ἐν ὄρεσσιν

  ἄντρων ἐξελάσωσιν ὁμῶς κυσὶν ἀγροιὼται

  ἱέμενοι σκύμνοισι φόνον στονόεντα βαλέσθαι

  ἐσσυμένως, τοὶ δ᾽ οὔτι βιαζόμενοι βελέεσσι

  χάζοντ᾽, ἀλλὰ μένοντες ἀμύνουσιν τεκέεσσιν:

  510 ὥς οἵ ἀμυνόμενοι νηῶν ὕπερ ἠδὲ καὶ αὐτῶν

  μίμνον ἐν ὑσμίνῃ: τοῖς δ᾽ Εὐρύπυλος θρασυχάρμης

  ἠπείλει μέγα πᾶσι νεῶν προπάροιθε θοάων:

  ‘ἆ δειλοὶ καὶ ἄναλκιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸν ἔχοντες,

  οὐκ ἄν δὴ βελέεσσι νεῶν ἄπο ταρβήσαντα

  515 ἠλάσατ᾽, εἰ μὴ τεῖχος ἐμὴν ἀπέρυκεν ὁμοκλήν:

  νῦν δέ μοι εὖτε λέοντι κύνες πτώσσοντες ἐν ὕλῃ

  μάρνασθ᾽ ἔνδον ἐόντες ἀλευόμενοι φόνον αἰπύν:

  ἤν δέ ποτ᾽ ἐκ νηῶν ἐς Τρώιον οὖδας ἵκησθε,

  ὡς τὸ πάρος μεμαῶτες ἐπὶ μόθον, οὔ νύ τις ὑμέας

  520 ῥύσεται ἐκ θανάτοιο δυσηχέος, ἀλλ᾽ ἅμα πάντες

  κείσεσθ᾽ ἐν κονίῃσιν ἐμεῦ ὕπο δῃωθέντες.’

  ὣς ἔφατ᾽ ἀκράαντον ἱεὶς ἔπος: οὐδέ τι ᾔδη

  ὅττι ῥά οἱ μέγα πῆμα κυλίνδετο βαιὸν ἄπωθεν

  χερσὶ Νεοπτολέμοιο θρασύφρονος, ὅς μιν ἔμελλε

  525 δάμνασθ᾽ οὐ μετὰ δηρὸν ὑπ᾽ ἔγχεϊ μαιμώωντι

  οὐδὲ μὲν οὐδὲ τότ᾽ ἔσκεν ἄτερ κρατεροῖο πόνοιο,

  ἀλλ᾽ ἄρα Τρῶας ἔναιρεν ἀφ᾽ ἕρκεος: οἱ δ᾽ ἐφέβοντο

  βαλλόμενοι καθύπερθε: περικλονέοντο δ᾽ ἀνάγκῃ

  Εὐρυπύλῳ: πάντας γὰρ ἀνιηρὸν δέος ᾕρει:

  530 ὡς δ᾽ ὅτε νηπίαχοι περὶ γούνασι πατρὸς ἑοῖο

  πτώσσουσι βροντὴν μεγάλου Διὸς ἀμφὶ νέφεσσι

  ῥηγνυμένην, ὅτε δεινὸν ἐπιστοναχίζεται αἰθήρ:

  ὣς ἄρα Τρώιοι υἷες ἐν ἀνδράσι Κητείοισιν

  ἀμφὶ μέγαν βασιλῆα Νεοπτόλεμον φοβέοντο

  535 πᾶν θ᾽ ὅ τι χερσὶν ἕηκεν: ἐς ἰθὺ γὰρ ἔπτατο πῆμα,

  δυσμενέων κεφαλῇσι φέρον πολύδακρυν Ἅρηα.

  οἱ δ᾽ ἄρ᾽ ἀμηχανὶῃ βεβολημένοι ἔνδοθεν ἦτορ

  Τρῶες ἔφαντ᾽ Ἀχιλῆα πελώριον εἰσοράασθαι

  αὐτὸν ὁμῶς τεύχεσσι: καὶ ἀμφασίην ἀλεγεινὴν

  540 κεῦθον ὑπὸ κραδίῃ, ἵνα μὴ δέος αἰνὸν ἵκηται

  ἐς φρένα Κητείων μηδ᾽ Εὐρυπύλοιο ἄνακτος:

  αὐτοῦ δ᾽ ἄλλοθεν ἄλλος ἀπειρέσιον τρομέοντες

  μεσσηγὺς κακότητος ἔσαν κρυεροῦ τε φόβοιο:

  αἰδὼς γὰρ κατέρυκεν ὁμῶς καὶ δεῖμ᾽ ἀλεγεινόν.

  545 ὡς δ᾽ ὅτε παιπαλόεσσαν ὁδὸν κάτα ποσσὶν ἰόντες

  ἀνέρες ἀθρήσωσιν ἀπ᾽ οὔρεος ἀΐσσοντα

  χείμαρρον, καναχὴ δὲ περιβρομέει περὶ πέτῃ,

  οὐδ᾽ ἔτι οἱ μεμάασιν ἀνὰ ῥόον ἠχὴεντα

  δύμεναι ἐγκονέοντες, ἐπεὶ παρὰ ποσσὶν ὄλεθρον

  550 δερκόμενοι τρομέουσι καὶ οὐκ ἀλέγουσι κελεύθου:

  ὣς ἅρα Τρῶες ἔμιμνον ἐελδόμενοί περ ἀλύξαι

  τεῖχος ὔπ᾽ Ἀργείων: τοὺς δ᾽ Εὐρύπυλος θεοειδὴς

  αἰὲν ἐποτρύνεσκε ποτὶ κλόνον: ἦ γὰρ ἐώλπει

  πολλοὺς δηϊόωντα πελώριον ἐν δαῒ φῶτα

  555 χεῖρα καμεῖν καὶ κάρτος: ὁ δ᾽ οὐκ ἀπέληγε μόθοιο.

  τῶν δ᾽ ἄρ᾽ Ἀθηναίη κρατερὸν πόνον εἰσορόωσα

  κάλλιπεν Οὐλύμποιο θυωδέος αἰπὰ μέλαθρα:

  βῆ δ᾽ ἄρ᾽ ὑπὲρ κορυφὰς ὀρέων: οὐδ᾽ ἴχνεσι γαίης

  ψαῦε μέγ᾽ ἐγκονέουσα: φέρεν δέ μιν ἱερὸς ἀὴρ

  560 εἰδομένην νεφέεσσιν, ἐλαφροτέρην δ᾽ ἀνέμοιο.

  Τροίην δ᾽ αἶψ᾽ ἀφίκανε, πόδας δ᾽ ἐπέθηκε κολώνῃ

  Σιγέου ἠνεμόεντος: ἐδέρκετο δ᾽ ἔνθεν ἀϋτὴν

  ἀγχεμάχων ἀνδρῶν, κύδαινε δὲ πολλὸν Ἀχαιούς.

  υἱὸς δ᾽ αὖτ᾽ Ἀχιλῆος ἔχεν πολὺ φέρτατον ἄλλων

  565 θάρσος ὁμοῦ καὶ κάρτος, ἅ τ᾽ ἀνδράσιν εἰς ἕν ἰόντα

  τεύχουσιν μέγα κῦδος: ὁ δ᾽ ἀμφοτέροισι κέκαστο,

  οὕνεκ᾽ ἔην Διὸς αἷμα, φίλῳ δ᾽ ἤικτο τοκῆι:

  τῷ καὶ ἄτρεστος ἐὼν πολέας κτάνεν ἀγχόθι πύργων.

  ὡς δ᾽ ἁλιεὺς κατὰ πόντον ἀνὴρ λελιημένος ἄγρης

  570 τεύχων ἰχθύσι πῆμα φέρει μένος Ἡφαίστοιο

  νηὸς ἑῆς ἔντοσθε, διεγρομένῃ δ᾽ ὑπ᾽ ἀϋτμῇ

  μαρμαίρει περὶ νῆα πυρὸς σέλας, οἱ δὲ κελαίνης

  ἐξ ἁλὸς ἀΐσσουσι μεμαότες ὕστατον αἴγλην

  εἰσιδέειν, τοὺς γάρ ῥα τανυγλώχινι τριαίνῃ

  575 κτείνει ἑπεσσυμένους, γάνυται δέ οἱ ἦτορ ἐπ᾽ ἄγρῃ:

  ὣς ἄρα κύδιμος υἱὸς ἐϋπτολέμου Ἀχιλῆος

  λαΐνεον περὶ τεῖχος ἐδάμνατο δήϊα φῦλα

  ἀντἲ ἐπεσσυμένων: πονέοντο δὲ πάντες Ἀχαιοὶ

  ἄλλοι ὁμῶς ἄλλῃσιν ἐπάλξεσιν: ἔβραχε δ᾽ εὐρὺς

  580 αἰγιαλὸς καὶ νῆες, ἐπεστενάχοντο δὲ μακρὰ

  τείχεα βαλλομένων. κάματος δ᾽ ὑπεδάμνατο λαοὺς

  ἄσπετος ἀμφοτέρωθε, λύοντο δὲ γυῖα καὶ ἀλκὴ

  αἰζηῶν: ἀλλ᾽ οὔτι μενεπτολέμου Ἀχιλῆος

  ἄμφεχεν υἱέα δῖον, ἐπεὶ δέ οἱ ὄβριμον ἦτορ

  585 πάμπαν ἔην ἄτρυτον, ἀνιηρὸν δέος οὔτι

  ἥψατο μαρναμένοιο: μένος δ᾽ ἀκάμαντι ἐῴκει

  ἀενάῳ ποταμῷ, τὸν ἀπειρεσίη πυρὸς ὁρμὴ

  οὔποτ᾽ ἰοῦσ᾽ ἐφόβησε, καὶ εἰ μέγα μαίνετ᾽ ἀήτης

  Ἡφαίστου κλονέων ἱερὸν μένος, ἤν γὰρ ἵκηται

  590 ἐγγὺς ἐπὶ προχοῇσι μαραίνεται, οὐδέ οἱ ἀλκὴ

  ἅψασθ᾽ ἀργαλέη σθένει ὕδατος ἀκαμάτοιο:

  ὥς ἄρα Πηλείδαο δαΐφρονος υἱέος ἐσθλοῦ

  οὔτε μόγος στονόεις οὔτ᾽ ἄρ δέος ἥψατο γούνων

  αἰὲν ἐρειδομένοιο καὶ ὀτρύνοντος ἑταίρους.

  595 οὐ μὴν οὐδὲ βέλος κείνου χρόα καλὸν ἵκανε

  πολλῶν βαλλομένων: ἀλλ᾽ ὡς νιφάδες περὶ πέτρην

  πολλάκις ἠίχθησαν ἐτώσια: πάντα γὰρ εὐρὺ

  εἶργε σάκος βριαρή τε κόρυς, κλυτὰ δῶρα θεοῖο:

  τοῖς ἐπικαγχαλόων κρατερὸς πάϊς Αἰακίδαο

  600 φοίτα μακρὰ βοῶν περὶ τείχεϊ πολλὰ κελεύων

  ἐς μόθον Ἀργείοισιν ἀταρβέσιν, οὕνεκα πάντων

  πολλὸν ἔην ὄχ᾽ ἄριστος, ἔχεν δ᾽ ἔτι θυμὸν ὁμοκλῆς

  λευγαλέης ἀκόρητον, ἑοῦ δ᾽ ἄρα μήδετο πατρὸς

  τίσεσθ᾽ ἀλγινόεντα φόνον: κεχάροντο δ᾽ ἄνακτι

  605 Μυρμιδόνες: στυγερὴ δὲ πέλεν περὶ τεῖχος ἀϋτή.

  Ἕνθα δύω κτάνε παῖδε πολυχρύσοιο Μέγητος,

  ὅς γόνος ἔσκε Δύμαντος, ἔχεν δ᾽ ἐρικυδέας υἷας,

  εἰδότας εἶ μὲν ἄκοντα βαλεῖν, εὖ δ᾽ ἵππον ἐλάσσαι