πάντες ὁμῶς ὀλοοῖσι περὶ ξιφέεσσι πεσόντες

  ἀλλήλων, εἰ μή σφιν ἀπ᾽ Οὐλύμποιο Κρονίων

  ἤρκεσε τειρομένοισι, κόνιν δ᾽ ἀπάτερθεν ἔλασσεν

  ὑσμίνης, ὀλοὰς δὲ κατεπρήϋνεν ἀέλλας.

  260 οἱ δ᾽ ἔτι δηριόωντο: πόνος δ᾽ ἄρα τοῖσιν ἐτύχθη

  πολλὸν ἐλαφρότερος: δέρκοντο γὰρ εἴτε δαΐξαι

  χρειὼ δήϊον ἄνδρα κατὰ κλόνον, εἴτ᾽ ἀλέασθαι.

  καί ῥ᾽ ὁτὲ μὲν Δαναοὶ Τρώων ἀνέεργον ὅμιλον

  ἄλλοτε δ᾽ αὖ Τρῶες Δαναῶν στίχας: ἔπλετο δ᾽ αἰνὴ

  265 ὑσμίνη: νιφάδεσσι δ᾽ ἐοικότα πίπτε βέλεμνα

  ἀμφοτέρωθεν ἰόντα: δέος δ᾽ ἔχε μηλοβοτῆρας

  ἔκποθεν Ἰδαίων ὀρέων ὁρόωντας ἀϋτήν.

  καί τις ἐς αἰθέρα χεῖρας ἐπουρανίοισιν ἀείρων

  εὔχετο, δυσμενέας μὲν ὑπ᾽ Ἄρεϊ πάντας ὀλέσθαι,

  270 Τρῶας δὲ στονόεντος ἀναπνεῦσαι πολέμοιο,

  ἦμαρ δ᾽ εἰσιδέειν ποτ᾽ ἐλεύθερον: ἀλλά οἱ οὔτι

  ἔκλυον: αἶσα γὰρ ἄλλα πολύστονος ὁρμαίνεσκεν:

  ἅζετο δ᾽ οὔτε Ζῆνα πελώριον, οὔτε τιν᾽ ἄλλων

  ἀθανάτων: οὐ γάρ τι μετατρέπεται νόος αἰνὸς

  275 κείνης, ὅντινα πότμον ἐπ᾽ ἀνδράσι γεινομένοισι,

  ἀνδράσιν ἢ πολίεσσιν ἐπικλώσηται ἀφύκτῳ

  νήματι: τῇ δ᾽ ὕπο πάντα τὰ μὲν φθινύθει, τὰ δ᾽ ἀέξει:

  τῆς καὶ ὑπ᾽ ἐννεσίῃσι πόνος καὶ δῆρις ὀρώρει

  ἱππομάχοις Τρώεσσι καὶ ἀγχεμάχοισιν Ἀχαιοῖς.

  280 τεῦχον δ᾽ ἀλλήλοισι φόνον καὶ ἀνηλέα πότμον

  νωλεμέως: οὐ γάρ τιν᾽ ἔχεν δέος, ἀλλ᾽ ἐμάχοντο

  προφρονέως: θάρσος γὰρ ἐφέλκεται ἄνδρας ἐς αἰχμήν.

  ἀλλ᾽ ὅτε δὴ πολλοὶ μὲν ἀπέφθιθεν ἐν κονίῃσι,

  δὴ τότ᾽ ἄρ᾽ Ἀργείοισιν ὑπέρτερον ὤρνυτο κάρτος

  285 Παλλάδος ἐννεσίῃσι δαΐφρονος, ἥ ῥα μολοῦσα

  ὑσμίνης ἄγχιστα μέγ᾽ Ἀργείοισιν ἄμυνεν

  ἐκπέρσαι μεμαυῖα κλυτὴν Πριάμοιο πόληα.

  καὶ τότ᾽ ἄρ᾽ Αἰνείαν ἐρικυδέα δἶ Ἀφροδίτη,

  ἥ ῥα μέγα στενάχιζεν Ἀλεξάνδροιο δαμέντος,

  290 αὐτὴ ἀπὸ πτολέμοιο καὶ οὐλομένης ὑσμίνης

  ἥρπασεν ἐσσυμένως: περὶ δ᾽ ἠέρα χευατο πουλύν:

  οὐ γὰρ ἔτ᾽ αἴσιμον ἦεν ἀνὰ μόθον ἀνέρι κείνῳ

  μάρνασθ᾽ Ἀργείοισι πρὸ τείχεος αἰπεινοῖο.

  τῷ καὶ ἄδην ἀλέεινε περίφρονα Τριτογένειαν

  295 ἐκ θυμοῦ Δαναοῖσιν ἀρηγέμεναι μεμαυῖαν,

  μὴ καὶ ὑπὲρ κῆράς μιν ἕλῃ θεός: οὐδὲ γὰρ αὐτοῦ

  φείσατο πρόσθεν Ἄρηος, ὅ περ πολὺ φέρτερος ἦεν.

  Τρῶες δ᾽ οὐκέτ᾽ ἔμιμνον ἀνὰ στόμα δηιοτῆτος,

  ἀλλ᾽ ὀπίσω χάζοντο τεθηπότα θυμὸν ἔχοντες:

  300 ἐν γάρ σφιν θήρεσσιν ἐοικότες ὠμοβόροισιν

  ἔνθορον Ἀργεῖοι μέγα μαιμώωντες Ἄρηι.

  τῶν δ᾽ ἄρα δαμναμένων ποταμοὶ πλήθοντο νέκυσσι

  καὶ πεδίον: πολλοὶ γὰρ ἄδην πέσον ἐν κονίῃσιν

  ἀνέρες ἠδ᾽ ἵπποι: μάλα δ᾽ ἅρματα πολλὰ κέχυντο

  305 βαλλομένων: πάντῃ δ᾽ ἀπερείσιον ἔρρεεν αἷμα

  ὑετὸς ὥς: ὀλοὴ γὰρ ἐπήιεν Αἶσα κυδοιμόν.

  καί ῥ᾽ οἱ μὲν ξιφέεσσι πεπαρμένοι ἢ μελίῃσι

  κεῖντο παρ᾽ ἀλλήλοισιν ἀλίγκιον ἐκχυμένοισι

  δούρασιν, εὖτ᾽ ἐπὶ θινὶ βαρυγδούποιο θαλάσσης

  310 ἀνέρες ἄσπετα δεσμὰ πολυκμήτων ἀπὸ γόμφων

  λυσάμενοι σκεδάσωσι διὰ ξύλα μακρὰ καὶ ὕλην

  ἠλιβάτου σχεδίης, πάντῃ δ᾽ ἀναπλήθεται εὐρὺς

  αἰγιαλός, τοῖσιν δὲ μέλαν ποτικλύζεται οἶδμα:

  ὢς οἵ γ᾽ ἐν κονίῃσι καὶ αἵματι δῃωθέντες

  315 κεῖντο πολυκλαύτοιο λελασμένοι ἰωχμοῖο.

  παῦροι δὲ προφυγόντες ἀνηλέα δηιοτῆτα

  δῦσαν ἀνὰ πτολίεθρον ἀλευάμενοι βαρὺ πῆμα:

  τῶν δ᾽ ἄλοχοι καὶ παῖδες ἀπὸ χροὸς αἱματόεντος

  τεύχεα πάντα δέχοντο κακῷ πεφορυγμένα λύθρῳ.

  320 πᾶσι δὲ θερμὰ λοετρὰ τετεύχατο: πᾶν δ᾽ ἀνὰ ἄστυ

  ἔσσυντ᾽ ἰητῆρες ἐς οὐταμένων αἰζηῶν

  οἰκία ποιπνύοντες, ἵν᾽ οὐταμένους ἀκέσωνται.

  τοὺς δ᾽ ἄλοχοι καὶ τέκνα περιστενάχοντο μολόντας

  ἐκ πολέμου: πολλοὺς δὲ καὶ οὐ παρεόντας ἀΰτευν:

  325 καί ῥ᾽ οἱ μὲν στυγερῇ βεβολημένοι ἦτορ ἀνίῃ

  κεῖντο βαρυστενάχοντες ἐπ᾽ ἄλγεσιν: οἱ δ᾽ ἐπὶ δόρπον

  ἐκ καμάτοιο τρέποντο: θοοὶ δ᾽ ἐπαΰτεον ἵπποι

  φορβῇ ἐπιχρεμέθοντες ἄδην: ἑτέρωθι δ᾽ Ἀχαιοὶ

  πὰρ κλισίῃς νήεσσί θ᾽ ὁμοίια Τρωσὶ πένοντο.

  330 ἦμος δ᾽ ὠκεανοῖο ῥοὰς ὑπερήλασεν Ἠὼς

  ἵππους μαρμαίροντας, ἀνέγρετο δ᾽ ἔθνεα φωτῶν,

  δὴ τοτ᾽ ἀρήιοι υἷες ἐϋσθενέων Ἀργείων,

  οἱ μὲν ἔβαν Πριάμοιο ποτὶ πτόλιν αἰπήεσσαν,

  οἱ δ᾽ ἄρ᾽ ἐνὶ κλισίῃσιν ἅμ᾽ ἀνδράσιν οὐταμένοισι

  335 μίμνον, μή ποτε λαὸς ἐπιβρίσας ἀλεγεινὸς

  νῆας ἕλῃ Τρώεσσι φέρων χάριν: οἱ δ᾽ ἀπὸ πύργων

  μάρναντ᾽ Ἀργείοισι: μόθος δ᾽ ἀλεγεινὸς ὀρώρει.

  σκαιῆς μὲν προπάροιθε πύλης Καπανήιος υἱὸς

  μάρναθ᾽ ἅμ᾽ ἀντιθέῳ Διομήδεϊ: τοὺς δ᾽ ἄρ᾽ ὕπερθε

  340 Δηίφοβός τε μενεπτόλεμος κρατερός τε Πολίτης

  σύν τ᾽ ἄλλοις ἑτάροισιν ἐρητύεσκον ὀϊστοῖς

  ἠδ᾽ ἄρα χερμαδίοισι: περικτυπέοντο δὲ φωτῶν

  βαλλόμεναι κόρυθές τε καὶ ἀσπίδες, αἵ τ᾽ ἀλεγεινὸν

  αἰζηῶν ῥύοντο μόρον καὶ ἀμείλιχον αἶσαν.

  345 ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ Ἰδαίῃσιν ἐριδμαίνεσκε πύλῃσιν

  υἱὸς Ἀχιλλῆος: πονέοντο δέ οἱ πέρι πάντες

  Μυρμιδόνες κρατεροῖο δαήμονες ἰωχμοῖο:

  τοὺς δ᾽ ἀπὸ τείχεος εἶργον ἀπειρεσίοις βελέεσσι

  θαρσαλέως Ἕλενός τε καὶ ὀβριμόθυμος Ἀγήνωρ,

  350 Τρῶας ἐποτρύνοντες ἀνὰ μάθον: οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ

  προφρονέως μάρναντο φίλης περὶ τείχεσι πάτρης.

  ἐς πεδίον δὲ πύλῃσι καὶ ὠκυπόρους ἐπὶ νῆας

  νισσομένῃς Ὀδυσεύς τε καὶ Εὐρύπυλος πονέοντο

  νωλεμέως: τοὺς δ᾽ ἠῢς ἀφ᾽ ἕρκεος ὑψηλοῖο

  355 Αἰνείας λάεσσι μέγα φρονέων ἀπέρυκε.

  πρὸς δὲ ῥόον Σιμόεντος ἔχεν πόνον ἀλγινόεντα

  Τεῦκρος ἐϋμμελίης: ἄλλῃ δ᾽ ἔχεν ἄλλος ὀϊζύν.

  καὶ τότ᾽ ἄρ᾽ ἀμφ᾽ Ὀδυσῆα δαΐφρονα κύδιμοι ἄνδρες

  κείνου τεχνήεντι νόῳ ποτὶ μῶλον Ἄρηος

  360 ἀσπίδας ἐντύναντο, βάλον δ᾽ ἐφύπερθε καρήνων

  θέντες ἐπ᾽ ἀλλήλῃσι: μιῇ δ᾽ ἅπαν ἥρμοσεν ἁρμῇ:

  φαίης κεν μεγάροιο κατηρεφὲς ἔμμεναι ἕρκος

  πυκνόν, ὅ τ᾽ οὔτ᾽ ἀνέμοιο διέρχεται ὑγρὸν ἀέντος

  ῥιπὴ ἀπειρεσίη οὔτ᾽ ἐκ Διὸς ἄσπετος ὄμβρος:

  365 τοῖαι ἄρ᾽ Ἀργείων πεπυκασμέναι ἀμφὶ βοείαις

  καρτύναντο φάλαγγες: ἔχον δ᾽ ἕνα θυμὸν ἐς ἀλκηι

  εἰς ἓν ἀρηράμενοι: καθύπερθε δὲ Τρώιοι υἷες

  βάλλον χερμαδίοισι: τὰ δ᾽ ὡς στυφελῆς ἀπὸ πέτρης

  γαῖαν ἐπὶ τραφερὴν ἐκυλίνδετο: πολλὰ δὲ δοῦρα

  370 καὶ βέλεα στονόεντα καὶ ἀλγινόεντες ἄκοντες

  πήγνυντ᾽ ἐν σακέεσσι, τὰ δ᾽ ἐν χθονί, πολλὰ δ᾽ ἄπωθεν

  μαψιδίως φορέοντο παραγναμφθέντα βελέμνοις

  πάντοθε βαλλομένων: οἱ δὲ κτύπον οὔτι φέβοντο

  ἄσπετον, οὐδ᾽ ὑπόεικον, ἅτε ψεκάδων ἀΐοντες

  375 δοῦπον: ἄνω δ᾽ ὑπὸ τεῖχος ὁμῶς ἴσαν: οὐδέ τις αὐτῶν

  νόσφιν ἀφειστήκει: συναρηράμενοι δ᾽ ἐφέποντο,

  ὡς νέφος ἠερόεν, τό ῥά που περὶ χείματι μέσσῳ

  αἰθέρος ἐξ ὑπάτοιο μακρὸν διέτεινε Κρονίων.

  πουλὺς δ᾽ ἀμφὶ φάλαγγι βρόμος, καναχή θ᾽ ὑπὸ ποσσὶ

  380 νισσομένων ἐτέτυκτο: κόνιν δ᾽ ἀπάτερθεν ἀῆται

  ὀρνυμένην μάλα τυτθὸν ὑπὲρ δαπέδοιο φέρεσκον

  αἰζηῶν μετόπισθε: περίαχε δ᾽ ἄκριτος αὐδή,

  οἷον ὑπὸ σμήνεσσι περιβρομέουσι μέλισσαι:

  ἆσθμα δ᾽ ἀνήιε πουλὺ χύδην, περίχευε δ᾽ ἀϋτμὴν

  385 λαοῦ ἀποπνείοντος: ἀπειρέσιον δ᾽ ἄρα θυμῷ

  Ἀτρεῖδαι κεχάροντο περὶ σφίσι κυδιόωντες

  δερκόμενοι πολέμοιο δυσηχέος ἄτρομον ἕρκος:

  ὥρμηναν δὲ πύλῃσι θεηγενέος Πριάμοιο

  ἀθρόοι ἐγχριμφθέντες ὑπ᾽ ἀμφιτόμοις πελέκεσσι

  390 ῥῆξαι τείχεα μακρά, πύλας δ᾽ εἰς οὖδας ἐρεῖσαι

  θαιρῶν ἐξερύσαντες: ἔχεν δ᾽ ἄρα μῆτις ἀγαυὴ

  ἐλπωρήν: ἀλλ᾽ οὔ σφιν ἐπήρκεσαν οὔτε βόειαι

  οὔτε θοοὶ βουπλῆγες, ἐπεὶ μένος Αἰνείαο

  ὄβριμον ἀμφοτέρῃς ἐπαρηρότα χείρεσι λᾶαν

  395 ἐμμεμαὼς ἐφέηκε, δάμασσε δὲ τλήμονι πότμῳ

  ἀνέρας, οὓς κατέμαρψεν ἐν ἀσπίσιν, εὖτ᾽ ἐν ὄρεσσι

  φερβομένας ὑπὸ πρῶνα βίη κρημνοῖο ῥαγέντος

  αἶγας, ὑποτρομέουσι δ᾽ ὅσαι σχεδὸν ἀμφινέμονται:

  ὣς Δαναοὶ θάμβησαν: ὁ δ᾽ εἰσέτι λᾶας ὕπερθεν

  400 βάλλεν ἐπασσυτέρους, κλονέοντο δὲ πάγχυ φάλαγγες:

  ὡς δ᾽ ὅτ᾽ ἐν οὔρεσι πρῶνας Ὀλύμπιος οὐρανόθι Ζεὐς

  ἀμφὶ μιῇ κορυφῇ συναρηρότας ἄλλυδις ἄλλον

  ῥήξῃ ὑπὸ βροντῇσι καὶ αἰθαλόεντι κεραυνῷ,

  ἀμφὶ δὲ μῆλα τρέμουσι καὶ ἄλλυδις ἄλλα φέβονται:

  405 ὣς ἄρ᾽ Ἀχαιῶν υἷες ὑπέτρεσαν, οὕνεκ᾽ ἄρ᾽ αὐτῶν

  Αἰνείας συνέχευε θοῶς ἔρυμα πτολέμοιο

  ἀσπίσιν ἀκαμάτῃσι τετυγμένον, οὕνεκ᾽ ἄρ᾽ αὐτῷ

  κάρτος ἀπειρέσιον θεὸς ὤσασεν: οὐδέ τις αὐτῶν

  ἔσθενέ οἱ κατὰ δῆριν ἐναντίον ὄσσε βαλέσθαι,

  410 οὕνεκά οἱ μάρμαιρε περὶ βριαροῖς μελέεσσι

  τεύχεα θεσπεσίῃσιν ἐειδόμενα στεροπῇσιν:

  εἱστήκει δέ οἱ ἄγχι δέμας κεκαλυμμένος ὄρφνῃ

  δεινὸς Ἄρης, καὶ πάντα κατιθύνεσκε βέλεμνα

  ἢ μόρον ἢ δέος αἰνὸν ἐπ᾽ Ἀργείοισι φέροντα:

  415 μάρνατο δ᾽ ὡς ὁπότ᾽ αὐτὸς Ὀλύμπιος οὐρανόθι Ζεὺς

  ἀσχαλόων ἐδάϊζεν ὑπέρβια φῦλα Γιγάντων

  σμερδαλέων, καὶ γαῖαν ἀπειρεσίην ἐτίναξε

  Τηθύν τ᾽ Ὠκεανόν τε καὶ οὐρανόν, ἀμφὶ δὲ πάντῃ

  γυἶ ἐλελίζετ᾽ Ἄτλαντος ὑπ᾽ ἀκαμάτου Διὸς ὁρμῆς:

  420 ὣς ἄρ᾽ ὑπ᾽ Αἰνείαο κατηρείποντο φάλαγγες

  Ἀργείων ἀνὰ δῆριν: ὁ γὰρ περὶ τεῖχος ἁπάντῃ

  ἔσσυτο δυσμενέεσσι χολούμενος, ἐκ δ᾽ ἄρα χειρῶν

  πᾶν, ὅ τί παρέκυρσεν ἐπειγομένῳ ποτὶ μῶλον,

  βάλλεν, ἐπεὶ μάλα πολλὰ κακῆς ἀλκτήρια χάρμης

  425 κεῖτο μενεπτολέμων ἐπὶ τείχεσι Δαρδανιώνων,

  τοῖσί περ Αἰνείας μεγάλῳ περὶ κάρτεϊ θύων

  δυσμενέων ἀπέρυκε πολὺν στρατόν: ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ αὐτῷ

  Τρῶες καρτύναντο: κακὴ δ᾽ ἔχε πάντας ὀϊζὺς

  ἀμφὶ πόλιν: πολλοὶ δὲ κατέκταθεν ἠμὲν Ἀχαιῶν

  430 ἠδ᾽ ἄρα καὶ Τρώων: μέγα δ᾽ ἴαχον ἀμφοτέρωθεν,

  Αἰνείας μὲν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισι κελεύων

  μάρνασθ᾽ ἀμφὶ πόληος ἑῆς ἀλόχων τε καὶ αὐτῶν

  προφρονέως: υἱὸς δὲ μενεπτολέμου Ἀχιλῆος

  Αργείους ἐκέλευε παρὰ κλυτὰ τείχεα Τροίης

  435 μίμνειν, ἄχρι πόληα πυρὶ πρήσαντες ἕλωσι.

  τοὺς δ᾽ ἄμφω στονόσσα καὶ ἄσπετος ἄμπεχ᾽ ἀϋτὴ

  μαρναμένους πρόπαν ἦμαρ ἀνὰ κλόνον: οὐδέ τις ἦεν

  ἄμπνευσις πολέμοιο λιλαιομένων ἀνὰ θυμὸν

  τῶν μὲν ἑλεῖν πτολίεθρον ὑπ᾽ Ἄρεϊ, τῶν δὲ σαῶσαι.

  440 Αἴας δ᾽ αὖτ᾽ ἀπάτερθε θρασύφρονος Αἰνείαο

  μαρνάμενος Τρώεσσι κακὰς ἐπὶ κῆρας ἴαλλε

  σφῇσιν ἑκηβολίῃσιν, ἐπεί ῥά οἱ ἄλλοτε μέν που

  ἰθὺ βέλος πεπότητο δι᾽ ἠέρος, ἄλλοτε δ᾽ αὖτε

  ἀλγινόεντες ἄκοντες: ἐπ᾽ ἄλλῳ δ᾽ ἄλλον ἔπεφνεν:

  445 οἱ δὲ περιπτώσσοντες ἀμύμονος ἀνέρος ἀλκὴν

  ἐς μόθον οὐκέτ᾽ ἔμιμνον: ἔλειπε δὲ τείχεα λαός.

  καὶ τότε οἱ θεράπων πολὺ φέρτατος ἐν δαῒ Λοκρῶν