ἄκρον ἀνεγνάμφθη λαιοῦ ποδός, αἱ δ᾽ ὑπανέσταν

  205 οἰδαλέαι ἑκάτερθε περὶ φλέβες. οἱ δ᾽ ἰάχησαν

  Ἀργεῖοι κατ᾽ ἀγῶνα: παρήιξεν δέ μιν Αἴας

  γηθόσυνος: λαοὶ δὲ συνέδραμον, οἵ οἱ ἕποντο,

  Λοκροί: αἶψα δὲ χάρμα περὶ φρένας ἤλυθε πάντων:

  ἐκ δ᾽ ἔλασαν κατὰ νῆας ἀγοῦ βόας, ὄφρα νέμωνται.

  210 Τεῦκρον δ᾽ ἐσσυμένως ἕταρο; περιποιπνύοντες

  ἦγου ἐπισκάζοντα: θοῶς δέ οἱ ἰητῆρες

  ἐκ ποδὸς αἷμ᾽ ἀφέλοντο, θέσαν δ᾽ ἐφύπερθε μοτάων

  εἴρἰ ἄδην δεύσαντες ἀλείφασιν: ἀμφὶ δὲ μίτρην

  δήσαντ᾽ ἐνδυκέως: ὀλοὰς δ᾽ ἐκέδασσαν ἀνίας.

  215 ἄλλω δ᾽ αὖθ᾽ ἑτέρωθι παλαισμοσύνης ὑπερόπλου

  καρπαλίμως μνώοντο δύω κρατερόφρονε φῶτε,

  Τυδέος ἱπποδάμοιο πάϊς καὶ ὑπέρβιος Αἴας,

  οἵ ῥ᾽ ἴσαν ἐς μέσσον: θάμβος δ᾽ ἔχεν ἀθρήσαντας

  Ἀργείους: ἄμφω γὰρ ἔσαν μακάρεσσαν ὁμοῖοι.

  220 σὺν δ᾽ ἔβαλον θήρεσσιν ἐοικότες, οἵ τ᾽ ἐν ὄρεσσιν

  ἀμφ᾽ ἐλάφοιο μάχονται ἐδητύος ἰσχανόωντες,

  ἶσον δ᾽ ἀμφοτέροισι πέλει σθένος, οὐδέ τις αὐτῶν

  λείπεται οὐδ᾽ ἠβαιὸν ἀταρτηρῶν μάλ᾽ ἐόντων:

  ὥς οἵ γ᾽ ἶσον ἔχον κρατερὸν μένος. ὀψὲ δ᾽ ἄρ᾽ Αἴας

  225 Τυδείδην συνέμαρψεν ὑπὸ στιβαρῇσι χέρεσσιν

  ἆξαι ἐπειγόμενος. ὁ δ᾽ ἄρ᾽ ἰδρείῃ τε καὶ ἀλκῇ

  πλευρὸν ὑποκλίνας Τελαμώνιον ὄβριμον υἷα

  ἐσσυμένως ἀνάειρεν ὑπὸ μυῶνος ἐρείσας

  ὦμον, καὶ ποδὶ μηρὸν ὑποπλίξας ἑτέρωσε

  230 κάββαλεν ὄβριμον ἄνδρα κατὰ χθονός: ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ αὐτῷ

  ἕζετο: τοὶ δ᾽ ὁμάδησαν. ὁ δ᾽ ἀσχαλόων ἐνὶ θυμῷ

  Αἴας ὀβριμόθυμος ἀνίστατο δεύτερον αὖθις

  ὁρμαίνων ἐς δῆριν ἀμείλιχον: αἶψα δὲ χερσὶ

  σμερδαλέῃσι κόνιν κατεχεύατο, καὶ μέγα θύων

  235 Τυδείδην ἐς μέσσον ἀΰτεεν: ὅς δέ μιν οὔτι

  ταρβήσας οἴμησε καταντίον: ἀμφὶ δὲ πολλὴ

  ποσσὶν ὕπ᾽ ἀμφοτέρων κόνις ὤρνυτο: τοὶ δ᾽ ἑκάτερθε

  ταῦροι ὅπως συνόρουσαν ἀταρβέες, οἵ τ᾽ ἐν ὄρεσσι

  θαρσαλέου μένεος πειρώμενοι εἰς ἕν ἵκωνται

  240 ποσσὶ κονιόμενοι, περὶ δὲ βρομέουσι κολῶναι

  βρυχῇ ὕπ᾽ ἀμφοτέρων, τοὶ δ᾽ ἄσχετα μαιμώωντες

  κράατα συμφορέουσιν ἀτειρέα καὶ μέγα κάρτος

  δηρόν ἐπ᾽ ἀλλήλοισι πονεύμενοι, ἐκ δὲ μόγοιο

  λάβρον ἀνασθμαίνοντες ἀμείλιχα δηριόωνται,

  245 πουλὺς δ᾽ ἐκ στομάτων χαμάδις καταχεύεται ἀφρός:

  ὥς οἵ γε στιβαρῇσιν ἄδην πονέοντο χέρεσσιν.

  ἀμφοτέρων δ᾽ ἄρα νῶτα καὶ αὐχένες ἀλκήεντες

  χερσὶ περικτυπέοντο τετριγότες, εὖτ᾽ ἐν ὄρεσσι

  δένδρἐ ἐπ᾽ ἀλλήλοισι βαλόντ᾽ ἐριθηλέας ὄζους.

  250 πολλάκι δ᾽ Αἴαντος μέγαλου στιβαροὺς ὑπὸ μηροὺς

  κάββαλε Τυδείδης κρατερὰς χέρας, ἀλλά μιν οὔτι

  ἄψ ὦσαι δύνατο στιβαροῖς ποσὶν ἐμβεβαῶτα:

  τὸν δ᾽ Αἴας καθυπερθεν ἐπεσσύμενος ποτὶ γαῖαν

  ἐξ ὤμων ἐτίνασσε κατὰ χθονὸς οὖδας ἐρείδων:

  255 ἄλλοτε δ᾽ ἀλλοίως ὑπὸ χείρεσι δηριόωντο.

  λαοὶ δ᾽ ἔνθα καὶ ἔνθα μέγ᾽ ἴαχον εἰσορόωντες,

  οἱ μὲν Τυδείδην ἐρικυδέα θαρσύνοντες,

  οἱ δὲ βίην Αἴαντος: ὁ δ᾽ ἄλκιμον ἄνδρα τινάξας

  ἐξ ὤμων ἑκάτερθε, βαλὼν δ᾽ ὑπὸ νηδύα χεῖρας

  260 ἐσσυμένως ἐφέηκε κατὰ χθονὸς ἠΰτε πέτρην

  ἀλκῇ ὑπὸ σθεναρῇ: μέγα δ᾽ ἴαχε Τρώιον οὖδας

  Τυδείδαο πεσόντος: ἐπηΰτησε δὲ λαός.

  ἀλλὰ καὶ ὥς ἀνόρουσεν ἐελδόμενος πονέετθαι

  τὸ τρίτον ἀμφ᾽ Αἴαντα πελώριον: ἀλλ᾽ ἄρα Νέστωρ

  265 ἔστη ἐνὶ μέσσοισι καὶ ἀμφοτέροισι μετηύδα:

  ‘ἴσχεσθ᾽, ἀγλαὰ τέκνα, παλαισμοσύνης ὑπερόπλου:

  ἴδμεν γὰρ δὴ πάντες, ὅσον προφερέστεροί ἐστε

  Ἀργείων μεγάλοιο καταφθιμένου Ἀχιλῆος.’

  ὥς φάτο: τοὶ δ᾽ ἴσχοντο πονεύμενοι: ἐκ δὲ μετώπων

  270 χερσὶν ἄδην μόρξαντο κατεσσύμενόν περ ἱδρῶτα:

  κύσσαν δ᾽ ἀλλήλους, φιλότητι δὲ δῆριν ἔθεντο.

  τοῖς δ᾽ ἄρα ληιάδας πίσυρας πόρε πότνα θεάων

  δῖα Θέτις: τὰς δ᾽ αὐτοὶ ἐθηήσαντο ἰδόντες

  ἥρωες κρατεροὶ καὶ ἀταρβέες, οὕνεκα πασέων

  275 ληιάδων προφέρεσκον ἐϋφροσύνῃ τε καὶ ἔργοις

  νόσφιν ἐϋπλοκάμου Βρισηίδος, ἅς ποτ᾽ Ἀχιλλεὺς

  ληίσατ᾽ ἐκ Λέσβοιο, νόον δ᾽ ἐπετέρπετο τῇσι:

  καί ῥ᾽ ἡ μὲν δόρποιο πέλεν ταμίη καὶ ἐδωδῆς,

  ἡ δ᾽ ἄρα δαινυμένοισι παροινοχόει μέθυ λαρόν,

  280 ἄλλη δ᾽ αὖ μετὰ δόρπον ὕδωρ ἐπέχευε χέρεσσιν

  ἡ δ᾽ ἑτέρη ἀπὸ δαιτὸς ἀεὶ φορέεσκε τράπεζας.

  τὰς δ᾽ ἄρα Τυδείδαο μένος καὶ ὑπέρβιος Αἴας

  δασσάμενοι προέηκαν ἐϋπρώρους ἐπὶ νῆας.

  ἀμφὶ δὲ πυγμαχίης πρῶτον σθένος Ἰδομενῆος

  285 ὤρνυτ᾽, ἐπεί οἱ θυμὸς ἴδρις πέλε παντὸς ἀέθλου.

  τῷ δ᾽ οὔτις κατέναντα κίεν: μάλα γάρ μιν ἅπαντες

  αἰδόμενοι ὑπόειξαν, ἐπεί ῥα γεραίτερος ἦεν.

  τῷ δ᾽ ἄρ᾽ ἐνὶ μέσσοισι Θέτις πόρεν ἅρμα καὶ ἵππους

  ὠκύποδας, τοὺς πρόσθε βίη μεγάλου Πατρόκλοιο

  290 ἤλασεν ἐκ Τρώων Σαρπηδόνα δῖον ὀλέσσας:

  καὶ τοὺς μὲν θεράποντι πόρεν ποτὶ νῆας ἄγεσθαι

  Ἰδομενεύς: αὐτὸς δὲ κλυτῷ ἐν ἀγῶνι μένεσκε.

  Φοῖνιξ δ᾽ Ἀργείοισιν ἐϋσθενέεσσι μετηύδα:

  ‘νῦν μέν ἄρ᾽ Ἰδομενῆι θεοὶ δόσαν ἐσθλὸν ἄεθλον

  295 αὕτως, οὔτι καμόντι βίῃ καὶ χερσὶ καὶ ὤμοις,

  ἀλλ᾽ ἄρ᾽ ἀναιμωτὶ προγενέστερον ἄνδρα τίοντες:

  ἀλλ᾽ ἄλλον, νέοι ἄνδρες, ἐπεντύνεσθαι ἄεθλον

  χεῖρας ἐπ᾽ ἀλλήλοισι δαήμονας ἰθύνοντες

  πυγμαχίης, καὶ θυμὸν ἰήνατε Πηλείωνος.’

  300 ὣς φάτο: τοὶ δ᾽ ἀΐοντες ἐπέδρακον ἀλλήλοισιν:

  ἦκα δὲ πάντες ἔμιμνον ἀναινόμενοι τὸν ἄεθλον,

  εἰ μή σφεας ἐνένιπεν ἀγαυοῦ Νηλέος υἱός:

  ‘ὦ φίλοι, οὔτι ἔοικε δαήμονος ἄνδρας ἀϋτῆς

  πυγμαχίην ἀλέασθαι ἐπήρατον, ἥ τε νέοισι

  305 τερπωλὴ πέλεται, καμάτῳ δ᾽ ἐπὶ κῦδος ἀγινεῖ.

  ὣς εἴθ᾽ ἐν γυίοισιν ἐμοῖς ἔτι κάρτος ἔκειτο,

  οἶον ὅτ᾽ ἀντίθεον Πελίην κατεθάπτομεν ἡμεῖς,

  αὐτὸς ἐγὼ καὶ Ἄκαστος, ἀνεψιοὶ εἰς ἕν ἰόντες,

  ὁππότ᾽ ἄρ᾽ ἀμφήριστος ἐγώ Πολυδεύκεϊ δίῳ

  310 πυγμαχίῃ γενόμην, ἔλαβον δέ οἱ ἶσον ἄεθλον:

  ἐν δὲ παλαισμοσύνῃ με καὶ ὁ κρατερώτατος ἄλλων

  Ἀγκαῖος θάμβησε καὶ ἔτρεσεν, οὐδέ μοι ἔτλη

  ἀντίον ἐλθέμεναι νίκης ὕπερ, οὕνεκ᾽ ἄρ᾽ αὐτὸν

  ἤδη που τὸ πάροιθε παρ᾽ ἀγχεμάχοισιν Ἐπειοῖς

  315 νίκησ᾽ ἠῢν ἐόντα, πεσὼν δ᾽ ἐκονίσατο νῶτα

  σῆμα πάρα φθιμένου Ἀμαρυγκέος, ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ αὐτῷ

  πολλοὶ θηήσαντο βίην καὶ κάρτος ἐμεῖο:

  τῷ νύ μοι οὐκέτι κεῖνος ἐναντίου ἤρατο χεῖρας

  καὶ κρατερός περ ἐών, ἔλαβον δ᾽ ἀκόνιτος ἄεθλον:

  320 νῦν δέ με γῆρας ἔπεισι καὶ ἄλγεα: τοὔνεκ᾽ ἄνωγα

  ὑμέας, οἶσιν ἔοικεν, ἀέθλια χερσὶν ἀρέσθαι:

  κῦδος γὰρ νέῳ ἀνδρὶ φέρειν ἀπ᾽ ἀγῶνος ἄεθλον.’

  ὣς φαμένοιο γέροντος ἀνίστατο θαρσαλέος φώς,

  υἱὸς ὑπερθύμοιο καὶ ἀντιθέου Πανοπῆος,

  325 ὅς τε καὶ ἵππον ἔτευξε κακὸν Πριάμοιο πόληι

  ὕστερον: ἀλλ᾽ οὔ οἵ τις ἐτόλμα ἐγγὺς ἱκέσθαι

  εἵνεκα πυγμαχίης: πολέμου δ᾽ οὐ πάγχυ δαήμων

  ἔπλετο λευγαλέου, ὁπότ᾽ Ἄρεος ἔσσυτο δῆρις.

  καί κεν ἀνιδρωτὶ περικαλλέα δῖος Ἐπειὸς

  330 ἤμελλεν τότ᾽ ἄεθλα φέρειν ποτὶ νῆας Ἀχαιῶν,

  εἰ μή οἱ σχεδὸν ἦλθεν ἀγαυοῦ Θησέος υἱὸς

  αἰχμητὴς Ἀκάμας μέγ᾽ ἐνὶ φρεσὶ κάρτος ἀέξων,

  ἀζαλέους ἱμάντας ἔχων περὶ χερσὶ θοῇσι,

  τούς οἱ ἐπισταμένως Εὐηνορίδης Ἀγέλαος

  335 ἀμφέβαλεν παλάμῃσιν ἐποτρύνων βασιλῆα.

  ὡς δ᾽ αὕτως ἕταροι Πανοπηιάδαο ἄνακτος

  θαρσύνεσκον Ἐπειόν: ὁ δ᾽ ἐν μέσσοισι λέων ὣς

  εἱστήκει περὶ χερσὶν ἔχων βοὸς ἶφι δαμέντος

  ῥινοὺς ἀζαλέας. μέγα δ᾽ ἴαχον ἔνθα καὶ ἔνθα

  340 λαοὶ ἐποτρύνοντες ἐϋσθενέων μένος ἀνδρῶν

  μῖξαι ἐν αἵματι χεῖρας ἀτειρέας: οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ

  ἔσταν μαιμώωντες ἐνὶ ξυνοχῇσιν ἀγῶνος,

  ἄμφω χεῖρας ἑὰς πειρώμενοι, εἴπερ ἔασιν

  ὡς πρὶν ἐϋτρόχαλοι, μηδ᾽ ἐκ πολέμου βαρύθοιεν.

  345 αἶψα δ᾽ ἄρ᾽ ἀλλήλοισι καταντία χεῖρας ἄειραν

  ταρφέα παπταίνοντες, ἐπ᾽ ἀκροτάτοις δὲ πόδεσσι

  βαίνοντες κατὰ βοιὸν ἀεὶ γόνυ γουνὸς ἄμειβον

  ἀλλήλων ἐπὶ δηρὸν ἀλευόμενοι μέγα κάρτος.

  σὺν δ᾽ ἔβαλον νεφέλῃσιν ἐοικότες αἰψηρῇσιν,

  350 αἳ τ᾽ ἀνέμων ῥιπῇσιν ἐπ᾽ ἀλλήλῃσι θοροῦσαι

  ἀστεροπὴν προϊᾶσι, μέγας δ᾽ ὀροθύνεται αἰθὴρ

  θηγομένων νεφέων, βαρὺ δὲ κτυπέουσιν ἄελλαι:

  ὣς τῶν ἀζαλέῃσι περικτυπέοντο γένεια

  ῥινοῖς: αἷμα δὲ πουλὺ κατέρρεεν, ἐκ δὲ μετώπων

  355 ἱδρὼς αἱματόεις θαλερὰς ἐρύθαινε παρειάς.

  οἱ δ᾽ ἄμοτον πονέοντο μεμαότες: οὐδ᾽ ἄρ᾽ Ἐπειὸς

  λῆγεν, ἐπέσσυτο δ᾽ αἰὲν ἑῷ μέγα κάρτεϊ θύων.

  τὸν δ᾽ ἄρα Θησέος υἱὸς ἐϋφρονέων ἐν ἀέθλῳ

  πολλάκις ἐς κενεὸν κρατερὰς χέρας ἰθύνεσθαι

  360 θῆκε, καὶ ἰδρείῃσι διατμήξας ἑκάτερθε

  χεῖρας ἐς ὀφρύα τύψεν ἐπάλμενος, ἄχρις ἱκέσθαι

  ὀστέον: ἐκ δέ οἱ αἷμα κατέρρεεν ὀφθαλμοῖο.

  ἀλλὰ καὶ ὣς Ἀκάμαντα βαρείῃ χειρὶ τυχήσας

  τύψε κατὰ κροτάφοιο, χαμαὶ δέ οἱ ἤλασε γυῖα:

  365 αὐτὰρ ὅ γ᾽ αἶψ᾽ ἀνόρουσε καὶ ἔνθορε φωτὶ κραταιῷ,

  πλῆξε δέ οἱ κεφαλήν: ὁ δ᾽ ἄρ᾽ ἔμπαλιν ἀΐσσοντος

  βαιὸν ὑποκλίνας σκαιῇ χερὶ τύψε μέτωπον,

  ἄλλῃ δ᾽ ἤλασε ῥῖνας ἐπάλμενος: ὃς δὲ καὶ αὐτὸς

  μήτι παντοίῃ χέρας ὤρεγε: τοὺς δ᾽ ἄρ᾽ Ἀχαιοὶ

  370 ἀλλήλων ἀπέρυξαν ἐελδομένους πονέεσθαι

  νίκης ἀμφ᾽ ἐρατῆς. τῶν δ᾽ ἐσσυμένως θεράποντες

  ῥινοὺς αἱματόεντας ἄφαρ σθεναρῶν ἀπὸ χειρῶν

  λῦσαν: τοὶ δ᾽ ἄρα τυτθὸν ἀπέπνευσαν καμάτοιο

  μορξάμενοι σπόγγοισι πολυτρήτοισι μέτωπα.

  375 τοὺς δ᾽ ἕταροί τε φίλοι τε παρηγορέοντες ἄγεσκον

  ἄντικρυς ἀλλήλων, ὥς κεν χόλου ἀλγινόεντος

  ἐσσυμένως λελάθωνται ἀρεσσάμενοι φιλότητι.

  ἀλλ᾽ οἱ μὲν πεπίθοντο παραιφασίῃσιν ἑταίρων:

  ἀνδράσι γὰρ πινυτοῖσι πέλει νόος ἤπιος αἰεί:

  380 κύσσαν δ᾽ ἀλλήλους, ἔριδος δ᾽ ἐπελήθετο θυμὸς

  λευγαλέης. τοῖς δ᾽ αἶψα Θέτις κυανοκρήδεμνος

  ἀργυρέους κρητῆρας ἐελδομένοισιν ὄπασσε

  δοιώ, τοὺς Εὔνηος Ἰήσονος ὄβριμος υἱὸς

  ὦνον ὑπὲρ κρατεροῖο Λυκάονος ἐγγυάλιξεν

  385 ἀντιθέῳ Ἀχιλῆι περικλύστῳ ἐνὶ Λήμνῳ:

  τοὺς Ἥφαιστος ἔτευξεν ἀριπρεπέϊ Διονύσῳ

  δῶρον, ὅτ᾽ εἰς Οὔλυμπον ἀνήγαγε δῖαν ἄκοιτιν

  Μίνωος κούρην ἐρικυδέα, τήν ποτε Θησεὺς

  κάλλιπεν οὐκ ἐθέλων γε περικλύστῳ ἐνὶ Δίῃ.

  390 τοὺς δ᾽ ἠΰς Διόνυσος ἑῷ πόρεν υἱέϊ δῶρον

  νέκταρος ἐμπλήσας, ὁ δ᾽ ἄρ᾽ ὤπασεν Ὑψιπυλείῃ

  πολλοῖς σὺν κτεάτεσσι Θόας, ἡ δ᾽ υἱέϊ δίῳ

  κάλλιπεν, ὃς δ᾽ Ἀχιλῆι Λυκάονος εἵνεκα δῶκε.

  τῶν δ᾽ ἕτερον μὲν ἕλεσκεν ἀγαυοῦ Θησέος υἱός,

  395 ἄλλον δ᾽ ἠῢς Ἐπειὸς ἑὰς ἐπὶ νῆας ἴαλλε

  γηθόσυνος. τῶν δ᾽ ἀμφιδεδρυμμένα τύμματα πάντα

  ἠκέσατ᾽ ἐνδυκέως Ποδαλείριος, οὕνεκ᾽ ἄρ᾽ αὐτὸς

  πρῶτα μὲν ἐκμύζησεν, ἔπειτα δὲ χερσὶν ἑῇσι