τὸν δ' αὖτ' Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα:

  δούρατα δ' αἴ κ' ἐθέλῃσθα καὶ ἓν καὶ εἴκοσι δήεις 260

  ἑσταότ' ἐν κλισίῃ πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα

  Τρώϊα, τὰ κταμένων ἀποαίνυμαι: οὐ γὰρ ὀί̈ω

  ἀνδρῶν δυσμενέων ἑκὰς ἱστάμενος πολεμίζειν.

  τώ μοι δούρατά τ' ἔστι καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι

  καὶ κόρυθες καὶ θώρηκες λαμπρὸν γανόωντες. 265

  τὸν δ' αὖ Μηριόνης πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα:

  καί τοι ἐμοὶ παρά τε κλισίῃ καὶ νηὶ̈ μελαίνῃ

  πόλλ' ἔναρα Τρώων: ἀλλ' οὐ σχεδόν ἐστιν ἑλέσθαι.

  οὐδὲ γὰρ οὐδ' ἐμέ φημι λελασμένον ἔμμεναι ἀλκῆς,

  ἀλλὰ μετὰ πρώτοισι μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν 270

  ἵσταμαι, ὁππότε νεῖκος ὀρώρηται πολέμοιο.

  ἄλλόν πού τινα μᾶλλον Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

  λήθω μαρνάμενος, σὲ δὲ ἴδμεναι αὐτὸν ὀί̈ω.

  τὸν δ' αὖτ' Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα:

  οἶδ' ἀρετὴν οἷός ἐσσι: τί σε χρὴ ταῦτα λέγεσθαι; 275

  εἰ γὰρ νῦν παρὰ νηυσὶ λεγοίμεθα πάντες ἄριστοι

  ἐς λόχον, ἔνθα μάλιστ' ἀρετὴ διαείδεται ἀνδρῶν,

  ἔνθ' ὅ τε δειλὸς ἀνὴρ ὅς τ' ἄλκιμος ἐξεφαάνθη:

  τοῦ μὲν γάρ τε κακοῦ τρέπεται χρὼς ἄλλυδις ἄλλῃ,

  οὐδέ οἱ ἀτρέμας ἧσθαι ἐρητύετ' ἐν φρεσὶ θυμός, 280

  ἀλλὰ μετοκλάζει καὶ ἐπ' ἀμφοτέρους πόδας ἵζει,

  ἐν δέ τέ οἱ κραδίη μεγάλα στέρνοισι πατάσσει

  κῆρας ὀϊομένῳ, πάταγος δέ τε γίγνετ' ὀδόντων:

  τοῦ δ' ἀγαθοῦ οὔτ' ἂρ τρέπεται χρὼς οὔτέ τι λίην

  ταρβεῖ, ἐπειδὰν πρῶτον ἐσίζηται λόχον ἀνδρῶν, 285

  ἀρᾶται δὲ τάχιστα μιγήμεναι ἐν δαὶ̈ λυγρῇ:

  οὐδέ κεν ἔνθα τεόν γε μένος καὶ χεῖρας ὄνοιτο.

  εἴ περ γάρ κε βλεῖο πονεύμενος ἠὲ τυπείης

  οὐκ ἂν ἐν αὐχέν' ὄπισθε πέσοι βέλος οὐδ' ἐνὶ νώτῳ,

  ἀλλά κεν ἢ στέρνων ἢ νηδύος ἀντιάσειε 290

  πρόσσω ἱεμένοιο μετὰ προμάχων ὀαριστύν.

  ἀλλ' ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς

  ἑσταότες, μή πού τις ὑπερφιάλως νεμεσήσῃ:

  ἀλλὰ σύ γε κλισίην δὲ κιὼν ἕλευ ὄβριμον ἔγχος.

  ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ 295

  καρπαλίμως κλισίηθεν ἀνείλετο χάλκεον ἔγχος,

  βῆ δὲ μετ' Ἰδομενῆα μέγα πτολέμοιο μεμηλώς.

  οἷος δὲ βροτολοιγὸς Ἄρης πόλεμον δὲ μέτεισι,

  τῷ δὲ Φόβος φίλος υἱὸς ἅμα κρατερὸς καὶ ἀταρβὴς

  ἕσπετο, ὅς τ' ἐφόβησε ταλάφρονά περ πολεμιστήν: 300

  τὼ μὲν ἄρ' ἐκ Θρῄκης Ἐφύρους μέτα θωρήσσεσθον,

  ἠὲ μετὰ Φλεγύας μεγαλήτορας: οὐδ' ἄρα τώ γε

  ἔκλυον ἀμφοτέρων, ἑτέροισι δὲ κῦδος ἔδωκαν:

  τοῖοι Μηριόνης τε καὶ Ἰδομενεὺς ἀγοὶ ἀνδρῶν

  ἤϊσαν ἐς πόλεμον κεκορυθμένοι αἴθοπι χαλκῷ. 305

  τὸν καὶ Μηριόνης πρότερος πρὸς μῦθον ἔειπε:

  Δευκαλίδη πῇ τὰρ μέμονας καταδῦναι ὅμιλον;

  ἢ ἐπὶ δεξιόφιν παντὸς στρατοῦ, ἦ ἀνὰ μέσσους,

  ἦ ἐπ' ἀριστερόφιν; ἐπεὶ οὔ ποθι ἔλπομαι οὕτω

  δεύεσθαι πολέμοιο κάρη κομόωντας Ἀχαιούς. 310

  τὸν δ' αὖτ' Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα:

  νηυσὶ μὲν ἐν μέσσῃσιν ἀμύνειν εἰσὶ καὶ ἄλλοι

  Αἴαντές τε δύω Τεῦκρός θ', ὃς ἄριστος Ἀχαιῶν

  τοξοσύνῃ, ἀγαθὸς δὲ καὶ ἐν σταδίῃ ὑσμίνῃ:

  οἵ μιν ἅδην ἐλόωσι καὶ ἐσσύμενον πολέμοιο 315

  Ἕκτορα Πριαμίδην, καὶ εἰ μάλα καρτερός ἐστιν.

  αἰπύ οἱ ἐσσεῖται μάλα περ μεμαῶτι μάχεσθαι

  κείνων νικήσαντι μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους

  νῆας ἐνιπρῆσαι, ὅτε μὴ αὐτός γε Κρονίων

  ἐμβάλοι αἰθόμενον δαλὸν νήεσσι θοῇσιν. 320

  ἀνδρὶ δέ κ' οὐκ εἴξειε μέγας Τελαμώνιος Αἴας,

  ὃς θνητός τ' εἴη καὶ ἔδοι Δημήτερος ἀκτὴν

  χαλκῷ τε ῥηκτὸς μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν.

  οὐδ' ἂν Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι χωρήσειεν

  ἔν γ' αὐτοσταδίῃ: ποσὶ δ' οὔ πως ἔστιν ἐρίζειν. 325

  νῶϊν δ' ὧδ' ἐπ' ἀριστέρ' ἔχε στρατοῦ, ὄφρα τάχιστα

  εἴδομεν ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν, ἦέ τις ἡμῖν.

  ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ

  ἦρχ' ἴμεν, ὄφρ' ἀφίκοντο κατὰ στρατὸν ᾗ μιν ἀνώγει,

  οἳ δ' ὡς Ἰδομενῆα ἴδον φλογὶ εἴκελον ἀλκὴν 330

  αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισι,

  κεκλόμενοι καθ' ὅμιλον ἐπ' αὐτῷ πάντες ἔβησαν:

  τῶν δ' ὁμὸν ἵστατο νεῖκος ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν.

  ὡς δ' ὅθ' ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι

  ἤματι τῷ ὅτε τε πλείστη κόνις ἀμφὶ κελεύθους, 335

  οἵ τ' ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην,

  ὣς ἄρα τῶν ὁμόσ' ἦλθε μάχη, μέμασαν δ' ἐνὶ θυμῷ

  ἀλλήλους καθ' ὅμιλον ἐναιρέμεν ὀξέϊ χαλκῷ.

  ἔφριξεν δὲ μάχη φθισίμβροτος ἐγχείῃσι

  μακρῇς, ἃς εἶχον ταμεσίχροας: ὄσσε δ' ἄμερδεν 340

  αὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάων

  θωρήκων τε νεοσμήκτων σακέων τε φαεινῶν

  ἐρχομένων ἄμυδις: μάλα κεν θρασυκάρδιος εἴη

  ὃς τότε γηθήσειεν ἰδὼν πόνον οὐδ' ἀκάχοιτο.

  τὼ δ' ἀμφὶς φρονέοντε δύω Κρόνου υἷε κραταιὼ 345

  ἀνδράσιν ἡρώεσσιν ἐτεύχετον ἄλγεα λυγρά.

  Ζεὺς μέν ῥα Τρώεσσι καὶ Ἕκτορι βούλετο νίκην

  κυδαίνων Ἀχιλῆα πόδας ταχύν: οὐδέ τι πάμπαν

  ἤθελε λαὸν ὀλέσθαι Ἀχαιϊκὸν Ἰλιόθι πρό,

  ἀλλὰ Θέτιν κύδαινε καὶ υἱέα καρτερόθυμον. 350

  Ἀργείους δὲ Ποσειδάων ὀρόθυνε μετελθὼν

  λάθρῃ ὑπεξαναδὺς πολιῆς ἁλός: ἤχθετο γάρ ῥα

  Τρωσὶν δαμναμένους, Διὶ δὲ κρατερῶς ἐνεμέσσα.

  ἦ μὰν ἀμφοτέροισιν ὁμὸν γένος ἠδ' ἴα πάτρη,

  ἀλλὰ Ζεὺς πρότερος γεγόνει καὶ πλείονα ᾔδη. 355

  τώ ῥα καὶ ἀμφαδίην μὲν ἀλεξέμεναι ἀλέεινε,

  λάθρῃ δ' αἰὲν ἔγειρε κατὰ στρατὸν ἀνδρὶ ἐοικώς.

  τοὶ δ' ἔριδος κρατερῆς καὶ ὁμοιί̈ου πτολέμοιο

  πεῖραρ ἐπαλλάξαντες ἐπ' ἀμφοτέροισι τάνυσσαν

  ἄρρηκτόν τ' ἄλυτόν τε, τὸ πολλῶν γούνατ' ἔλυσεν. 360

  ἔνθα μεσαιπόλιός περ ἐὼν Δαναοῖσι κελεύσας

  Ἰδομενεὺς Τρώεσσι μετάλμενος ἐν φόβον ὦρσε.

  πέφνε γὰρ Ὀθρυονῆα Καβησόθεν ἔνδον ἐόντα,

  ὅς ῥα νέον πολέμοιο μετὰ κλέος εἰληλούθει,

  ᾔτεε δὲ Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην 365

  Κασσάνδρην ἀνάεδνον, ὑπέσχετο δὲ μέγα ἔργον,

  ἐκ Τροίης ἀέκοντας ἀπωσέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

  τῷ δ' ὁ γέρων Πρίαμος ὑπό τ' ἔσχετο καὶ κατένευσε

  δωσέμεναι: ὃ δὲ μάρναθ' ὑποσχεσίῃσι πιθήσας.

  Ἰδομενεὺς δ' αὐτοῖο τιτύσκετο δουρὶ φαεινῷ, 370

  καὶ βάλεν ὕψι βιβάντα τυχών: οὐδ' ἤρκεσε θώρηξ

  χάλκεος, ὃν φορέεσκε, μέσῃ δ' ἐν γαστέρι πῆξε.

  δούπησεν δὲ πεσών: ὃ δ' ἐπεύξατο φώνησέν τε:

  Ὀθρυονεῦ περὶ δή σε βροτῶν αἰνίζομ' ἁπάντων

  εἰ ἐτεὸν δὴ πάντα τελευτήσεις ὅσ' ὑπέστης 375

  Δαρδανίδῃ Πριάμῳ: ὃ δ' ὑπέσχετο θυγατέρα ἥν.

  καί κέ τοι ἡμεῖς ταῦτά γ' ὑποσχόμενοι τελέσαιμεν,

  δοῖμεν δ' Ἀτρεί̈δαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην

  Ἄργεος ἐξαγαγόντες ὀπυιέμεν, εἴ κε σὺν ἄμμιν

  Ἰλίου ἐκπέρσῃς εὖ ναιόμενον πτολίεθρον. 380

  ἀλλ' ἕπε', ὄφρ' ἐπὶ νηυσὶ συνώμεθα ποντοπόροισιν

  ἀμφὶ γάμῳ, ἐπεὶ οὔ τοι ἐεδνωταὶ κακοί εἰμεν.

  ὣς εἰπὼν ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην

  ἥρως Ἰδομενεύς: τῷ δ' Ἄσιος ἦλθ' ἐπαμύντωρ

  πεζὸς πρόσθ' ἵππων: τὼ δὲ πνείοντε κατ' ὤμων 385

  αἰὲν ἔχ' ἡνίοχος θεράπων: ὃ δὲ ἵετο θυμῷ

  Ἰδομενῆα βαλεῖν: ὃ δέ μιν φθάμενος βάλε δουρὶ

  λαιμὸν ὑπ' ἀνθερεῶνα, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.

  ἤριπε δ' ὡς ὅτε τις δρῦς ἤριπεν ἢ ἀχερωὶ̈ς

  ἠὲ πίτυς βλωθρή, τήν τ' οὔρεσι τέκτονες ἄνδρες 390

  ἐξέταμον πελέκεσσι νεήκεσι νήϊον εἶναι:

  ὣς ὃ πρόσθ' ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς

  βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.

  ἐκ δέ οἱ ἡνίοχος πλήγη φρένας ἃς πάρος εἶχεν,

  οὐδ' ὅ γ' ἐτόλμησεν δηί̈ων ὑπὸ χεῖρας ἀλύξας 395

  ἂψ ἵππους στρέψαι, τὸν δ' Ἀντίλοχος μενεχάρμης

  δουρὶ μέσον περόνησε τυχών: οὐδ' ἤρκεσε θώρηξ

  χάλκεος ὃν φορέεσκε, μέσῃ δ' ἐν γαστέρι πῆξεν.

  αὐτὰρ ὃ ἀσθμαίνων εὐεργέος ἔκπεσε δίφρου,

  ἵππους δ' Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς 400

  ἐξέλασε Τρώων μετ' ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.

  Δηί̈φοβος δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθεν Ἰδομενῆος

  Ἀσίου ἀχνύμενος, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

  ἀλλ' ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος

  Ἰδομενεύς: κρύφθη γὰρ ὑπ' ἀσπίδι πάντοσ' ἐί̈σῃ, 405

  τὴν ἄρ' ὅ γε ῥινοῖσι βοῶν καὶ νώροπι χαλκῷ

  δινωτὴν φορέεσκε, δύω κανόνεσσ' ἀραρυῖαν:

  τῇ ὕπο πᾶς ἐάλη, τὸ δ' ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος,

  καρφαλέον δέ οἱ ἀσπὶς ἐπιθρέξαντος ἄϋσεν

  ἔγχεος: οὐδ' ἅλιόν ῥα βαρείης χειρὸς ἀφῆκεν, 410

  ἀλλ' ἔβαλ' Ἱππασίδην Ὑψήνορα ποιμένα λαῶν

  ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ' ὑπὸ γούνατ' ἔλυσε.

  Δηί̈φοβος δ' ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀύ̈σας:

  οὐ μὰν αὖτ' ἄτιτος κεῖτ' Ἄσιος, ἀλλά ἕ φημι

  εἰς Ἄϊδός περ ἰόντα πυλάρταο κρατεροῖο 415

  γηθήσειν κατὰ θυμόν, ἐπεί ῥά οἱ ὤπασα πομπόν.

  ὣς ἔφατ', Ἀργείοισι δ' ἄχος γένετ' εὐξαμένοιο,

  Ἀντιλόχῳ δὲ μάλιστα δαί̈φρονι θυμὸν ὄρινεν:

  ἀλλ' οὐδ' ἀχνύμενός περ ἑοῦ ἀμέλησεν ἑταίρου,

  ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε. 420

  τὸν μὲν ἔπειθ' ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι

  Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ,

  νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

  Ἰδομενεὺς δ' οὐ λῆγε μένος μέγα, ἵετο δ' αἰεὶ

  ἠέ τινα Τρώων ἐρεβεννῇ νυκτὶ καλύψαι 425

  ἢ αὐτὸς δουπῆσαι ἀμύνων λοιγὸν Ἀχαιοῖς.

  ἔνθ' Αἰσυήταο διοτρεφέος φίλον υἱὸν

  ἥρω' Ἀλκάθοον, γαμβρὸς δ' ἦν Ἀγχίσαο,

  πρεσβυτάτην δ' ὤπυιε θυγατρῶν Ἱπποδάμειαν

  τὴν περὶ κῆρι φίλησε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ 430

  ἐν μεγάρῳ: πᾶσαν γὰρ ὁμηλικίην ἐκέκαστο

  κάλλεϊ καὶ ἔργοισιν ἰδὲ φρεσί: τοὔνεκα καί μιν

  γῆμεν ἀνὴρ ὤριστος ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ:

  τὸν τόθ' ὑπ' Ἰδομενῆϊ Ποσειδάων ἐδάμασσε

  θέλξας ὄσσε φαεινά, πέδησε δὲ φαίδιμα γυῖα: 435

  οὔτε γὰρ ἐξοπίσω φυγέειν δύνατ' οὔτ' ἀλέασθαι,

  ἀλλ' ὥς τε στήλην ἢ δένδρεον ὑψιπέτηλον

  ἀτρέμας ἑσταότα στῆθος μέσον οὔτασε δουρὶ

  ἥρως Ἰδομενεύς, ῥῆξεν δέ οἱ ἀμφὶ χιτῶνα

  χάλκεον, ὅς οἱ πρόσθεν ἀπὸ χροὸς ἤρκει ὄλεθρον: 440

  δὴ τότε γ' αὖον ἄϋσεν ἐρεικόμενος περὶ δουρί.

  δούπησεν δὲ πεσών, δόρυ δ' ἐν κραδίῃ ἐπεπήγει,

  ἥ ῥά οἱ ἀσπαίρουσα καὶ οὐρίαχον πελέμιζεν

  ἔγχεος: ἔνθα δ' ἔπειτ' ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης:

  Ἰδομενεὺς δ' ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀύ̈σας 445

  Δηί̈φοβ' ἦ ἄρα δή τι ἐί̈σκομεν ἄξιον εἶναι

  τρεῖς ἑνὸς ἀντὶ πεφάσθαι; ἐπεὶ σύ περ εὔχεαι οὕτω.

  δαιμόνι' ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐναντίον ἵστασ' ἐμεῖο,

  ὄφρα ἴδῃ οἷος Ζηνὸς γόνος ἐνθάδ' ἱκάνω,