ψεῦσταί τ' ὀρχησταί τε χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι

  ἀρνῶν ἠδ' ἐρίφων ἐπιδήμιοι ἁρπακτῆρες.

  οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα,

  ταῦτά τε πάντ' ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;

  ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα πατρὸς ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν 265

  ἐκ μὲν ἄμαξαν ἄειραν ἐύ̈τροχον ἡμιονείην

  καλὴν πρωτοπαγέα, πείρινθα δὲ δῆσαν ἐπ' αὐτῆς,

  κὰδ δ' ἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον ἡμιόνειον

  πύξινον ὀμφαλόεν εὖ οἰήκεσσιν ἀρηρός:

  ἐκ δ' ἔφερον ζυγόδεσμον ἅμα ζυγῷ ἐννεάπηχυ. 270

  καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκαν ἐϋξέστῳ ἐπὶ ῥυμῷ

  πέζῃ ἔπι πρώτῃ, ἐπὶ δὲ κρίκον ἕστορι βάλλον,

  τρὶς δ' ἑκάτερθεν ἔδησαν ἐπ' ὀμφαλόν, αὐτὰρ ἔπειτα

  ἑξείης κατέδησαν, ὑπὸ γλωχῖνα δ' ἔκαμψαν.

  ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπ' ἀπήνης 275

  νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσι' ἄποινα,

  ζεῦξαν δ' ἡμιόνους κρατερώνυχας ἐντεσιεργούς,

  τούς ῥά ποτε Πριάμῳ Μυσοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.

  ἵππους δὲ Πριάμῳ ὕπαγον ζυγόν, οὓς ὃ γεραιὸς

  αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλεν ἐϋξέστῃ ἐπὶ φάτνῃ. 280

  τὼ μὲν ζευγνύσθην ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι

  κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδε' ἔχοντες:

  ἀγχίμολον δέ σφ' ἦλθ' Ἑκάβη τετιηότι θυμῷ

  οἶνον ἔχουσ' ἐν χειρὶ μελίφρονα δεξιτερῆφι

  χρυσέῳ ἐν δέπαϊ, ὄφρα λείψαντε κιοίτην: 285

  στῆ δ' ἵππων προπάροιθεν ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζε:

  τῆ σπεῖσον Διὶ πατρί, καὶ εὔχεο οἴκαδ' ἱκέσθαι

  ἂψ ἐκ δυσμενέων ἀνδρῶν, ἐπεὶ ἂρ σέ γε θυμὸς

  ὀτρύνει ἐπὶ νῆας ἐμεῖο μὲν οὐκ ἐθελούσης.

  ἀλλ' εὔχεο σύ γ' ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι 290

  Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται,

  αἴτει δ' οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ

  φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον,

  δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας

  τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων. 295

  εἰ δέ τοι οὐ δώσει ἑὸν ἄγγελον εὐρύοπα Ζεύς,

  οὐκ ἂν ἔγωγέ σ' ἔπειτα ἐποτρύνουσα κελοίμην

  νῆας ἐπ' Ἀργείων ἰέναι μάλα περ μεμαῶτα.

  τὴν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη Πρίαμος θεοειδής:

  ὦ γύναι οὐ μέν τοι τόδ' ἐφιεμένῃ ἀπιθήσω. 300

  ἐσθλὸν γὰρ Διὶ χεῖρας ἀνασχέμεν αἴ κ' ἐλεήσῃ.

  ἦ ῥα καὶ ἀμφίπολον ταμίην ὄτρυν' ὃ γεραιὸς

  χερσὶν ὕδωρ ἐπιχεῦαι ἀκήρατον: ἣ δὲ παρέστη

  χέρνιβον ἀμφίπολος πρόχοόν θ' ἅμα χερσὶν ἔχουσα.

  νιψάμενος δὲ κύπελλον ἐδέξατο ἧς ἀλόχοιο: 305

  εὔχετ' ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον

  οὐρανὸν εἰσανιδών, καὶ φωνήσας ἔπος ηὔδα:

  Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε

  δός μ' ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδ' ἐλεεινόν,

  πέμψον δ' οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε σοὶ αὐτῷ 310

  φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον,

  δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας

  τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.

  ὣς ἔφατ' εὐχόμενος, τοῦ δ' ἔκλυε μητίετα Ζεὺς

  αὐτίκα δ' αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν 315

  μόρφνον θηρητῆρ' ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν.

  ὅσση δ' ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται

  ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐὺ̈ κληῖ̈σ' ἀραρυῖα,

  τόσσ' ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά: εἴσατο δέ σφι

  δεξιὸς ἀί̈ξας διὰ ἄστεος: οἳ δὲ ἰδόντες 320

  γήθησαν, καὶ πᾶσιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη.

  σπερχόμενος δ' ὃ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου,

  ἐκ δ' ἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου.

  πρόσθε μὲν ἡμίονοι ἕλκον τετράκυκλον ἀπήνην,

  τὰς Ἰδαῖος ἔλαυνε δαί̈φρων: αὐτὰρ ὄπισθεν 325

  ἵπποι, τοὺς ὃ γέρων ἐφέπων μάστιγι κέλευε

  καρπαλίμως κατὰ ἄστυ: φίλοι δ' ἅμα πάντες ἕποντο

  πόλλ' ὀλοφυρόμενοι ὡς εἰ θάνατον δὲ κιόντα.

  οἳ δ' ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δ' ἀφίκοντο,

  οἳ μὲν ἄρ' ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο 330

  παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δ' οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν

  ἐς πεδίον προφανέντε: ἰδὼν δ' ἐλέησε γέροντα,

  αἶψα δ' ἄρ' Ἑρμείαν υἱὸν φίλον ἀντίον ηὔδα:

  Ἑρμεία, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε φίλτατόν ἐστιν

  ἀνδρὶ ἑταιρίσσαι, καί τ' ἔκλυες ᾧ κ' ἐθέλῃσθα, 335

  βάσκ' ἴθι καὶ Πρίαμον κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

  ὣς ἄγαγ', ὡς μήτ' ἄρ τις ἴδῃ μήτ' ἄρ τε νοήσῃ

  τῶν ἄλλων Δαναῶν, πρὶν Πηλεί̈ωνα δ' ἱκέσθαι.

  ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε διάκτορος ἀργεϊφόντης.

  αὐτίκ' ἔπειθ' ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα 340

  ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ' ὑγρὴν

  ἠδ' ἐπ' ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο:

  εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τ' ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει

  ὧν ἐθέλει, τοὺς δ' αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει:

  τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης. 345

  αἶψα δ' ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε,

  βῆ δ' ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς

  πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.

  οἳ δ' ἐπεὶ οὖν μέγα σῆμα παρὲξ Ἴλοιο ἔλασσαν,

  στῆσαν ἄρ' ἡμιόνους τε καὶ ἵππους ὄφρα πίοιεν 350

  ἐν ποταμῷ: δὴ γὰρ καὶ ἐπὶ κνέφας ἤλυθε γαῖαν.

  τὸν δ' ἐξ ἀγχιμόλοιο ἰδὼν ἐφράσσατο κῆρυξ

  Ἑρμείαν, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο φώνησέν τε:

  φράζεο Δαρδανίδη: φραδέος νόου ἔργα τέτυκται.

  ἄνδρ' ὁρόω, τάχα δ' ἄμμε διαρραίσεσθαι ὀί̈ω. 355

  ἀλλ' ἄγε δὴ φεύγωμεν ἐφ' ἵππων, ἤ μιν ἔπειτα

  γούνων ἁψάμενοι λιτανεύσομεν αἴ κ' ἐλεήσῃ.

  ὣς φάτο, σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο, δείδιε δ' αἰνῶς,

  ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι,

  στῆ δὲ ταφών: αὐτὸς δ' ἐριούνιος ἐγγύθεν ἐλθὼν 360

  χεῖρα γέροντος ἑλὼν ἐξείρετο καὶ προσέειπε:

  πῇ πάτερ ὧδ' ἵππους τε καὶ ἡμιόνους ἰθύνεις

  νύκτα δι' ἀμβροσίην, ὅτε θ' εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

  οὐδὲ σύ γ' ἔδεισας μένεα πνείοντας Ἀχαιούς,

  οἵ τοι δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι ἐγγὺς ἔασι; 365

  τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν

  τοσσάδ' ὀνείατ' ἄγοντα, τίς ἂν δή τοι νόος εἴη;

  οὔτ' αὐτὸς νέος ἐσσί, γέρων δέ τοι οὗτος ὀπηδεῖ,

  ἄνδρ' ἀπαμύνασθαι, ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.

  ἀλλ' ἐγὼ οὐδέν σε ῥέξω κακά, καὶ δέ κεν ἄλλον 370

  σεῦ ἀπαλεξήσαιμι: φίλῳ δέ σε πατρὶ ἐί̈σκω.

  τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής:

  οὕτω πῃ τάδε γ' ἐστὶ φίλον τέκος ὡς ἀγορεύεις.

  ἀλλ' ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα,

  ὅς μοι τοιόνδ' ἧκεν ὁδοιπόρον ἀντιβολῆσαι 375

  αἴσιον, οἷος δὴ σὺ δέμας καὶ εἶδος ἀγητός,

  πέπνυσαί τε νόῳ, μακάρων δ' ἔξεσσι τοκήων.

  τὸν δ' αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης:

  ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες.

  ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον, 380

  ἠέ πῃ ἐκπέμπεις κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ

  ἄνδρας ἐς ἀλλοδαποὺς ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ,

  ἦ ἤδη πάντες καταλείπετε Ἴλιον ἱρὴν

  δειδιότες: τοῖος γὰρ ἀνὴρ ὤριστος ὄλωλε

  σὸς πάϊς: οὐ μὲν γάρ τι μάχης ἐπιδεύετ' Ἀχαιῶν. 385

  τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής:

  τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε τέων δ' ἔξεσσι τοκήων;

  ὥς μοι καλὰ τὸν οἶτον ἀπότμου παιδὸς ἔνισπες.

  τὸν δ' αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης:

  πειρᾷ ἐμεῖο γεραιὲ καὶ εἴρεαι Ἕκτορα δῖον. 390

  τὸν μὲν ἐγὼ μάλα πολλὰ μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ

  ὀφθαλμοῖσιν ὄπωπα, καὶ εὖτ' ἐπὶ νηυσὶν ἐλάσσας

  Ἀργείους κτείνεσκε δαί̈ζων ὀξέϊ χαλκῷ:

  ἡμεῖς δ' ἑσταότες θαυμάζομεν: οὐ γὰρ Ἀχιλλεὺς

  εἴα μάρνασθαι κεχολωμένος Ἀτρεί̈ωνι. 395

  τοῦ γὰρ ἐγὼ θεράπων, μία δ' ἤγαγε νηῦς εὐεργής:

  Μυρμιδόνων δ' ἔξειμι, πατὴρ δέ μοί ἐστι Πολύκτωρ.

  ἀφνειὸς μὲν ὅ γ' ἐστί, γέρων δὲ δὴ ὡς σύ περ ὧδε,

  ἓξ δέ οἱ υἷες ἔασιν, ἐγὼ δέ οἱ ἕβδομός εἰμι:

  τῶν μέτα παλλόμενος κλήρῳ λάχον ἐνθάδ' ἕπεσθαι. 400

  νῦν δ' ἦλθον πεδίον δ' ἀπὸ νηῶν: ἠῶθεν γὰρ

  θήσονται περὶ ἄστυ μάχην ἑλίκωπες Ἀχαιοί.

  ἀσχαλόωσι γὰρ οἵδε καθήμενοι, οὐδὲ δύνανται

  ἴσχειν ἐσσυμένους πολέμου βασιλῆες Ἀχαιῶν.

  τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής: 405

  εἰ μὲν δὴ θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

  εἴς, ἄγε δή μοι πᾶσαν ἀληθείην κατάλεξον,

  ἢ ἔτι πὰρ νήεσσιν ἐμὸς πάϊς, ἦέ μιν ἤδη

  ᾗσι κυσὶν μελεϊστὶ ταμὼν προύθηκεν Ἀχιλλεύς.

  τὸν δ' αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης: 410

  ὦ γέρον οὔ πω τόν γε κύνες φάγον οὐδ' οἰωνοί,

  ἀλλ' ἔτι κεῖνος κεῖται Ἀχιλλῆος παρὰ νηὶ̈

  αὔτως ἐν κλισίῃσι: δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς

  κειμένῳ, οὐδέ τί οἱ χρὼς σήπεται, οὐδέ μιν εὐλαὶ

  ἔσθουσ', αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν. 415

  ἦ μέν μιν περὶ σῆμα ἑοῦ ἑτάροιο φίλοιο

  ἕλκει ἀκηδέστως ἠὼς ὅτε δῖα φανήῃ,

  οὐδέ μιν αἰσχύνει: θηοῖό κεν αὐτὸς ἐπελθὼν

  οἷον ἐερσήεις κεῖται, περὶ δ' αἷμα νένιπται,

  οὐδέ ποθι μιαρός: σὺν δ' ἕλκεα πάντα μέμυκεν 420

  ὅσσ' ἐτύπη: πολέες γὰρ ἐν αὐτῷ χαλκὸν ἔλασσαν.

  ὥς τοι κήδονται μάκαρες θεοὶ υἷος ἑῆος

  καὶ νέκυός περ ἐόντος, ἐπεί σφι φίλος περὶ κῆρι.

  ὣς φάτο, γήθησεν δ' ὃ γέρων, καὶ ἀμείβετο μύθῳ:

  ὦ τέκος, ἦ ῥ' ἀγαθὸν καὶ ἐναίσιμα δῶρα διδοῦναι 425

  ἀθανάτοις, ἐπεὶ οὔ ποτ' ἐμὸς πάϊς, εἴ ποτ' ἔην γε,

  λήθετ' ἐνὶ μεγάροισι θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι:

  τώ οἱ ἀπεμνήσαντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ.

  ἀλλ' ἄγε δὴ τόδε δέξαι ἐμεῦ πάρα καλὸν ἄλεισον,

  αὐτόν τε ῥῦσαι, πέμψον δέ με σύν γε θεοῖσιν, 430

  ὄφρά κεν ἐς κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκωμαι.

  τὸν δ' αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης:

  πειρᾷ ἐμεῖο γεραιὲ νεωτέρου, οὐδέ με πείσεις,

  ὅς με κέλῃ σέο δῶρα παρὲξ Ἀχιλῆα δέχεσθαι.

  τὸν μὲν ἐγὼ δείδοικα καὶ αἰδέομαι περὶ κῆρι 435

  συλεύειν, μή μοί τι κακὸν μετόπισθε γένηται.

  σοὶ δ' ἂν ἐγὼ πομπὸς καί κε κλυτὸν Ἄργος ἱκοίμην,

  ἐνδυκέως ἐν νηὶ̈ θοῇ ἢ πεζὸς ὁμαρτέων:

  οὐκ ἄν τίς τοι πομπὸν ὀνοσσάμενος μαχέσαιτο.

  ἦ καὶ ἀναί̈ξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους 440

  καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν,

  ἐν δ' ἔπνευσ' ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠύ̈.

  ἀλλ' ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο,

  οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο,

  τοῖσι δ' ἐφ' ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης 445

  πᾶσιν, ἄφαρ δ' ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας,

  ἐς δ' ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶρ' ἐπ' ἀπήνης.

  ἀλλ' ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο

  ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι