ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης,

  αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ

  λύσειαν, καί κ' αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω:

  τοίου γὰρ θεράπων πέφατ' ἀνέρος, ὃς μέγ' ἄριστος

  Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες. 165

  ἀλλὰ σύ γ' Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας

  στήμεναι ἄντα κατ' ὄσσε ἰδὼν δηί̈ων ἐν ἀϋτῇ,

  οὐδ' ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

  τὸν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ:

  Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες; 170

  ὢ πόποι ἦ τ' ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων

  τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι:

  νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες,

  ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

  οὔ τοι ἐγὼν ἔρριγα μάχην οὐδὲ κτύπον ἵππων: 175

  ἀλλ' αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος αἰγιόχοιο,

  ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην

  ῥηϊδίως, ὁτὲ δ' αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι.

  ἀλλ' ἄγε δεῦρο πέπον, παρ' ἔμ' ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον,

  ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, 180

  ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα

  σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

  ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀύ̈σας:

  Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταί,

  ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, 185

  ὄφρ' ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω

  καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

  ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ

  δηί̈ου ἐκ πολέμοιο: θέων δ' ἐκίχανεν ἑταίρους

  ὦκα μάλ' οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών, 190

  οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεί̈ωνος.

  στὰς δ' ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντε' ἄμειβεν:

  ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν

  Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ' ἄμβροτα τεύχεα δῦνε

  Πηλεί̈δεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες 195

  πατρὶ φίλῳ ἔπορον: ὃ δ' ἄρα ᾧ παιδὶ ὄπασσε

  γηράς: ἀλλ' οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

  τὸν δ' ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς

  τεύχεσι Πηλεί̈δαο κορυσσόμενον θείοιο,

  κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν: 200

  ἆ δείλ' οὐδέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν

  ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι: σὺ δ' ἄμβροτα τεύχεα δύνεις

  ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι:

  τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε,

  τεύχεα δ' οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων 205

  εἵλευ: ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω,

  τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι

  δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεί̈ωνος.

  ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ' ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων.

  Ἕκτορι δ' ἥρμοσε τεύχε' ἐπὶ χροί̈, δῦ δέ μιν Ἄρης 210

  δεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δ' ἄρα οἱ μέλε' ἐντὸς

  ἀλκῆς καὶ σθένεος: μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους

  βῆ ῥα μέγα ἰάχων: ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι

  τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεί̈ωνος.

  ὄτρυνεν δὲ ἕκαστον ἐποιχόμενος ἐπέεσσι 215

  Μέσθλην τε Γλαῦκόν τε Μέδοντά τε Θερσίλοχόν τε

  Ἀστεροπαῖόν τε Δεισήνορά θ' Ἱππόθοόν τε

  Φόρκυν τε Χρομίον τε καὶ Ἔννομον οἰωνιστήν:

  τοὺς ὅ γ' ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα:

  κέκλυτε μυρία φῦλα περικτιόνων ἐπικούρων: 220

  οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐδὲ χατίζων

  ἐνθάδ' ἀφ' ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον,

  ἀλλ' ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα

  προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ' Ἀχαιῶν.

  τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ 225

  λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

  τώ τις νῦν ἰθὺς τετραμμένος ἢ ἀπολέσθω

  ἠὲ σαωθήτω: ἣ γὰρ πολέμου ὀαριστύς.

  ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης

  Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, 230

  ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ' αὐτὸς

  ἕξω ἐγώ: τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

  ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν

  δούρατ' ἀνασχόμενοι: μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς

  νεκρὸν ὑπ' Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο 235

  νήπιοι: ἦ τε πολέσσιν ἐπ' αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

  καὶ τότ' ἄρ' Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον:

  ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ

  ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

  οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, 240

  ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ' οἰωνούς,

  ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι,

  καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει

  Ἕκτωρ, ἡμῖν δ' αὖτ' ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

  ἀλλ' ἄγ' ἀριστῆας Δαναῶν κάλει, ἤν τις ἀκούσῃ. 245

  ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,

  ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς:

  ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

  οἵ τε παρ' Ἀτρεί̈δῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ

  δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος 250

  λαοῖς: ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ.

  ἀργαλέον δέ μοί ἐστι διασκοπιᾶσθαι ἕκαστον

  ἡγεμόνων: τόσση γὰρ ἔρις πολέμοιο δέδηεν:

  ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ' ἐνὶ θυμῷ

  Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι. 255

  ὣς ἔφατ', ὀξὺ δ' ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας:

  πρῶτος δ' ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα,

  τὸν δὲ μετ' Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος

  Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

  τῶν δ' ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ' εἴποι, 260

  ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

  Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες: ἦρχε δ' ἄρ' Ἕκτωρ.

  ὡς δ' ὅτ' ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο

  βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον, ἀμφὶ δέ τ' ἄκραι

  ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω, 265

  τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν. αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

  ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες

  φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν: ἀμφὶ δ' ἄρά σφι

  λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν

  χεῦ', ἐπεὶ οὐδὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε, 270

  ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο:

  μίσησεν δ' ἄρα μιν δηί̈ων κυσὶ κύρμα γενέσθαι

  Τρῳῇσιν: τὼ καί οἱ ἀμυνέμεν ὦρσεν ἑταίρους.

  ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς:

  νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐδέ τιν' αὐτῶν 275

  Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ,

  ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο: μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶ

  μέλλον ἀπέσσεσθαι: μάλα γάρ σφεας ὦκ' ἐλέλιξεν

  Αἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δ' ἔργα τέτυκτο

  τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ' ἀμύμονα Πηλεί̈ωνα. 280

  ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συὶ̈ εἴκελος ἀλκὴν

  καπρίῳ, ὅς τ' ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τ' αἰζηοὺς

  ῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας:

  ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας

  ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας 285

  οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα

  ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

  ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς

  Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην

  δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας 290

  Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος: τάχα δ' αὐτῷ

  ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

  τὸν δ' υἱὸς Τελαμῶνος ἐπαί̈ξας δι' ὁμίλου

  πλῆξ' αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου:

  ἤρικε δ' ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ 295

  πληγεῖσ' ἔγχεί̈ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ,

  ἐγκέφαλος δὲ παρ' αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς

  αἱματόεις: τοῦ δ' αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ' ἄρα χειρῶν

  Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε

  κεῖσθαι: ὃ δ' ἄγχ' αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ 300

  τῆλ' ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐδὲ τοκεῦσι

  θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν

  ἔπλεθ' ὑπ' Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

  Ἕκτωρ δ' αὖτ' Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ:

  ἀλλ' ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος 305

  τυτθόν: ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν

  Φωκήων ὄχ' ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ

  οἰκία ναιετάασκε πολέσσ' ἄνδρεσσιν ἀνάσσων,

  τὸν βάλ' ὑπὸ κληῖ̈δα μέσην: διὰ δ' ἀμπερὲς ἄκρη

  αἰχμὴ χαλκείη παρὰ νείατον ὦμον ἀνέσχε: 310

  δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε' ἐπ' αὐτῷ.

  Αἴας δ' αὖ Φόρκυνα δαί̈φρονα Φαίνοπος υἱὸν

  Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε:

  ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ' ἔντερα χαλκὸς

  ἤφυσ': ὃ δ' ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ. 315

  χώρησαν δ' ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ:

  Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς

  Φόρκυν θ' Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχε' ἀπ' ὤμων.

  ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ' Ἀχαιῶν

  Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, 320

  Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν

  κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ: ἀλλ' αὐτὸς Ἀπόλλων

  Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς

  κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι

  κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς: 325

  τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων:

  Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε

  Ἴλιον αἰπεινήν; ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους

  κάρτεί̈ τε σθένεί̈ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε

  πλήθεί̈ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας: 330

  ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι

  νίκην: ἀλλ' αὐτοὶ τρεῖτ' ἄσπετον οὐδὲ μάχεσθε.

  ὣς ἔφατ', Αἰνείας δ' ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα

  ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ' Ἕκτορα εἶπε βοήσας:

  Ἕκτόρ τ' ἠδ' ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ' ἐπικούρων 335

  αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ' ἀρηϊφίλων ὑπ' Ἀχαιῶν

  Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

  ἀλλ' ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς

  Ζῆν' ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι:

  τώ ῥ' ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μηδ' οἵ γε ἕκηλοι 340

  Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

  ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη:

  οἳ δ' ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν.

  ἔνθ' αὖτ' Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ

  υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον. 345

  τὸν δὲ πεσόντ' ἐλέησεν ἀρηί̈φιλος Λυκομήδης,

  στῆ δὲ μάλ' ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,

  καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν

  ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ' ὑπὸ γούνατ' ἔλυσεν,

  ὅς ῥ' ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, 350

  καὶ δὲ μετ' Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

  τὸν δὲ πεσόντ' ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος,

  ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι: