ἄνσχεο νῦν: πολλὸν γὰρ ἔγωγε νεώτερός εἰμι

  σεῖο ἄναξ Μενέλαε, σὺ δὲ πρότερος καὶ ἀρείων.

  οἶσθ' οἷαι νέου ἀνδρὸς ὑπερβασίαι τελέθουσι:

  κραιπνότερος μὲν γάρ τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις. 590

  τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη: ἵππον δέ τοι αὐτὸς

  δώσω, τὴν ἀρόμην. εἰ καί νύ κεν οἴκοθεν ἄλλο

  μεῖζον ἐπαιτήσειας, ἄφαρ κέ τοι αὐτίκα δοῦναι

  βουλοίμην ἢ σοί γε διοτρεφὲς ἤματα πάντα

  ἐκ θυμοῦ πεσέειν καὶ δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός. 595

  ἦ ῥα καὶ ἵππον ἄγων μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς

  ἐν χείρεσσι τίθει Μενελάου: τοῖο δὲ θυμὸς

  ἰάνθη ὡς εἴ τε περὶ σταχύεσσιν ἐέρση

  ληί̈ου ἀλδήσκοντος, ὅτε φρίσσουσιν ἄρουραι:

  ὣς ἄρα σοὶ Μενέλαε μετὰ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη. 600

  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα:

  Ἀντίλοχε νῦν μέν τοι ἐγὼν ὑποείξομαι αὐτὸς

  χωόμενος, ἐπεὶ οὔ τι παρήορος οὐδ' ἀεσίφρων

  ἦσθα πάρος: νῦν αὖτε νόον νίκησε νεοίη.

  δεύτερον αὖτ' ἀλέασθαι ἀμείνονας ἠπεροπεύειν. 605

  οὐ γάρ κέν με τάχ' ἄλλος ἀνὴρ παρέπεισεν Ἀχαιῶν.

  ἀλλὰ σὺ γὰρ δὴ πολλὰ πάθες καὶ πολλὰ μόγησας

  σός τε πατὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀδελφεὸς εἵνεκ' ἐμεῖο:

  τώ τοι λισσομένῳ ἐπιπείσομαι, ἠδὲ καὶ ἵππον

  δώσω ἐμήν περ ἐοῦσαν, ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε 610

  ὡς ἐμὸς οὔ ποτε θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

  ἦ ῥα, καὶ Ἀντιλόχοιο Νοήμονι δῶκεν ἑταίρῳ

  ἵππον ἄγειν: ὃ δ' ἔπειτα λέβηθ' ἕλε παμφανόωντα.

  Μηριόνης δ' ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα

  τέτρατος, ὡς ἔλασεν. πέμπτον δ' ὑπελείπετ' ἄεθλον, 615

  ἀμφίθετος φιάλη: τὴν Νέστορι δῶκεν Ἀχιλλεὺς

  Ἀργείων ἀν' ἀγῶνα φέρων, καὶ ἔειπε παραστάς:

  τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστω

  Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ' ἔμμεναι: οὐ γὰρ ἔτ' αὐτὸν

  ὄψῃ ἐν Ἀργείοισι: δίδωμι δέ τοι τόδ' ἄεθλον 620

  αὔτως: οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι, οὐδὲ παλαίσεις,

  οὐδ' ἔτ' ἀκοντιστὺν ἐσδύσεαι, οὐδὲ πόδεσσι

  θεύσεαι: ἤδη γὰρ χαλεπὸν κατὰ γῆρας ἐπείγει.

  ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει: ὃ δ' ἐδέξατο χαίρων,

  καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα: 625

  ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα τέκος κατὰ μοῖραν ἔειπες:

  οὐ γὰρ ἔτ' ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες, οὐδέ τι χεῖρες

  ὤμων ἀμφοτέρωθεν ἐπαί̈σσονται ἐλαφραί.

  εἴθ' ὣς ἡβώοιμι βίη τέ μοι ἔμπεδος εἴη

  ὡς ὁπότε κρείοντ' Ἀμαρυγκέα θάπτον Ἐπειοὶ 630

  Βουπρασίῳ, παῖδες δ' ἔθεσαν βασιλῆος ἄεθλα:

  ἔνθ' οὔ τίς μοι ὁμοῖος ἀνὴρ γένετ', οὔτ' ἄρ' Ἐπειῶν

  οὔτ' αὐτῶν Πυλίων οὔτ' Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

  πὺξ μὲν ἐνίκησα Κλυτομήδεα Ἤνοπος υἱόν,

  Ἀγκαῖον δὲ πάλῃ Πλευρώνιον, ὅς μοι ἀνέστη: 635

  Ἴφικλον δὲ πόδεσσι παρέδραμον ἐσθλὸν ἐόντα,

  δουρὶ δ' ὑπειρέβαλον Φυλῆά τε καὶ Πολύδωρον.

  οἴοισίν μ' ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε

  πλήθει πρόσθε βαλόντες ἀγασσάμενοι περὶ νίκης,

  οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παρ' αὐτόθι λείπετ' ἄεθλα. 640

  οἳ δ' ἄρ' ἔσαν δίδυμοι: ὃ μὲν ἔμπεδον ἡνιόχευεν,

  ἔμπεδον ἡνιόχευ', ὃ δ' ἄρα μάστιγι κέλευεν.

  ὥς ποτ' ἔον: νῦν αὖτε νεώτεροι ἀντιοώντων

  ἔργων τοιούτων: ἐμὲ δὲ χρὴ γήραϊ λυγρῷ

  πείθεσθαι, τότε δ' αὖτε μετέπρεπον ἡρώεσσιν. 645

  ἀλλ' ἴθι καὶ σὸν ἑταῖρον ἀέθλοισι κτερέϊζε.

  τοῦτο δ' ἐγὼ πρόφρων δέχομαι, χαίρει δέ μοι ἦτορ,

  ὥς μευ ἀεὶ μέμνησαι ἐνηέος, οὐδέ σε λήθω,

  τιμῆς ἧς τέ μ' ἔοικε τετιμῆσθαι μετ' Ἀχαιοῖς.

  σοὶ δὲ θεοὶ τῶνδ' ἀντὶ χάριν μενοεικέα δοῖεν. 650

  ὣς φάτο, Πηλεί̈δης δὲ πολὺν καθ' ὅμιλον Ἀχαιῶν

  ᾤχετ', ἐπεὶ πάντ' αἶνον ἐπέκλυε Νηλεί̈δαο.

  αὐτὰρ ὃ πυγμαχίης ἀλεγεινῆς θῆκεν ἄεθλα:

  ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κατέδησ' ἐν ἀγῶνι

  ἑξέτε' ἀδμήτην, ἥ τ' ἀλγίστη δαμάσασθαι: 655

  τῷ δ' ἄρα νικηθέντι τίθει δέπας ἀμφικύπελλον.

  στῆ δ' ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν:

  Ἀτρεί̈δη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

  ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω,

  πὺξ μάλ' ἀνασχομένω πεπληγέμεν: ᾧ δέ κ' Ἀπόλλων 660

  δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί,

  ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω:

  αὐτὰρ ὃ νικηθεὶς δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον.

  ὣς ἔφατ', ὄρνυτο δ' αὐτίκ' ἀνὴρ ἠύ̈ς τε μέγας τε

  εἰδὼς πυγμαχίης υἱὸς Πανοπῆος Ἐπειός, 665

  ἅψατο δ' ἡμιόνου ταλαεργοῦ φώνησέν τε:

  ἆσσον ἴτω ὅς τις δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον:

  ἡμίονον δ' οὔ φημί τιν' ἀξέμεν ἄλλον Ἀχαιῶν

  πυγμῇ νικήσαντ', ἐπεὶ εὔχομαι εἶναι ἄριστος.

  ἦ οὐχ ἅλις ὅττι μάχης ἐπιδεύομαι; οὐδ' ἄρα πως ἦν 670

  ἐν πάντεσσ' ἔργοισι δαήμονα φῶτα γενέσθαι.

  ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται:

  ἀντικρὺ χρόα τε ῥήξω σύν τ' ὀστέ' ἀράξω.

  κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ' ἀολλέες αὖθι μενόντων,

  οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα. 675

  ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

  Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο ἰσόθεος φὼς

  Μηκιστῆος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος,

  ὅς ποτε Θήβας δ' ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο

  ἐς τάφον: ἔνθα δὲ πάντας ἐνίκα Καδμείωνας. 680

  τὸν μὲν Τυδεί̈δης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο

  θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δ' αὐτῷ βούλετο νίκην.

  ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν, αὐτὰρ ἔπειτα

  δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο.

  τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, 685

  ἄντα δ' ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ' ἄμφω

  σύν ῥ' ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

  δεινὸς δὲ χρόμαδος γενύων γένετ', ἔρρεε δ' ἱδρὼς

  πάντοθεν ἐκ μελέων: ἐπὶ δ' ὄρνυτο δῖος Ἐπειός,

  κόψε δὲ παπτήναντα παρήϊον: οὐδ' ἄρ' ἔτι δὴν 690

  ἑστήκειν: αὐτοῦ γὰρ ὑπήριπε φαίδιμα γυῖα.

  ὡς δ' ὅθ' ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς

  θίν' ἐν φυκιόεντι, μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν,

  ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτ': αὐτὰρ μεγάθυμος Ἐπειὸς

  χερσὶ λαβὼν ὤρθωσε: φίλοι δ' ἀμφέσταν ἑταῖροι, 695

  οἵ μιν ἄγον δι' ἀγῶνος ἐφελκομένοισι πόδεσσιν

  αἷμα παχὺ πτύοντα κάρη βάλλονθ' ἑτέρωσε:

  κὰδ δ' ἀλλοφρονέοντα μετὰ σφίσιν εἷσαν ἄγοντες,

  αὐτοὶ δ' οἰχόμενοι κόμισαν δέπας ἀμφικύπελλον.

  Πηλεί̈δης δ' αἶψ' ἄλλα κατὰ τρίτα θῆκεν ἄεθλα 700

  δεικνύμενος Δαναοῖσι παλαισμοσύνης ἀλεγεινῆς,

  τῷ μὲν νικήσαντι μέγαν τρίποδ' ἐμπυριβήτην,

  τὸν δὲ δυωδεκάβοιον ἐνὶ σφίσι τῖον Ἀχαιοί:

  ἀνδρὶ δὲ νικηθέντι γυναῖκ' ἐς μέσσον ἔθηκε,

  πολλὰ δ' ἐπίστατο ἔργα, τίον δέ ἑ τεσσαράβοιον. 705

  στῆ δ' ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν:

  ὄρνυσθ' οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθον.

  ὣς ἔφατ', ὦρτο δ' ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας,

  ἂν δ' Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

  ζωσαμένω δ' ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, 710

  ἀγκὰς δ' ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν

  ὡς ὅτ' ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων

  δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

  τετρίγει δ' ἄρα νῶτα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν

  ἑλκόμενα στερεῶς: κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρώς, 715

  πυκναὶ δὲ σμώδιγγες ἀνὰ πλευράς τε καὶ ὤμους

  αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον: οἳ δὲ μάλ' αἰεὶ

  νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο:

  οὔτ' Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι,

  οὔτ' Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ' ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος. 720

  ἀλλ' ὅτε δή ῥ' ἀνίαζον ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς,

  δὴ τότε μιν προσέειπε μέγας Τελαμώνιος Αἴας:

  διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν' Ὀδυσσεῦ

  ἤ μ' ἀνάειρ', ἢ ἐγὼ σέ: τὰ δ' αὖ Διὶ πάντα μελήσει.

  ὣς εἰπὼν ἀνάειρε: δόλου δ' οὐ λήθετ' Ὀδυσσεύς: 725

  κόψ' ὄπιθεν κώληπα τυχών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα,

  κὰδ δ' ἔβαλ' ἐξοπίσω: ἐπὶ δὲ στήθεσσιν Ὀδυσσεὺς

  κάππεσε: λαοὶ δ' αὖ θηεῦντό τε θάμβησάν τε.

  δεύτερος αὖτ' ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,

  κίνησεν δ' ἄρα τυτθὸν ἀπὸ χθονός, οὐδ' ἔτ' ἄειρεν, 730

  ἐν δὲ γόνυ γνάμψεν: ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω

  πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.

  καί νύ κε τὸ τρίτον αὖτις ἀναί̈ξαντ' ἐπάλαιον,

  εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ κατέρυκε:

  μηκέτ' ἐρείδεσθον, μὴ δὲ τρίβεσθε κακοῖσι: 735

  νίκη δ' ἀμφοτέροισιν: ἀέθλια δ' ἶσ' ἀνελόντες

  ἔρχεσθ', ὄφρα καὶ ἄλλοι ἀεθλεύωσιν Ἀχαιοί.

  ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο,

  καί ῥ' ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας.

  Πηλεί̈δης δ' αἶψ' ἄλλα τίθει ταχυτῆτος ἄεθλα 740

  ἀργύρεον κρητῆρα τετυγμένον: ἓξ δ' ἄρα μέτρα

  χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ' αἶαν

  πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν,

  Φοίνικες δ' ἄγον ἄνδρες ἐπ' ἠεροειδέα πόντον,

  στῆσαν δ' ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν: 745

  υἷος δὲ Πριάμοιο Λυκάονος ὦνον ἔδωκε

  Πατρόκλῳ ἥρωϊ Ἰησονίδης Εὔνηος.

  καὶ τὸν Ἀχιλλεὺς θῆκεν ἄεθλον οὗ ἑτάροιο,

  ὅς τις ἐλαφρότατος ποσσὶ κραιπνοῖσι πέλοιτο:

  δευτέρῳ αὖ βοῦν θῆκε μέγαν καὶ πίονα δημῷ, 750

  ἡμιτάλαντον δὲ χρυσοῦ λοισθήϊ' ἔθηκε.

  στῆ δ' ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν:

  ὄρνυσθ' οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθε.

  ὣς ἔφατ', ὄρνυτο δ' αὐτίκ' Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας,

  ἂν δ' Ὀδυσεὺς πολύμητις, ἔπειτα δὲ Νέστορος υἱὸς 755

  Ἀντίλοχος: ὃ γὰρ αὖτε νέους ποσὶ πάντας ἐνίκα.

  στὰν δὲ μεταστοιχί: σήμηνε δὲ τέρματ' Ἀχιλλεύς.

  τοῖσι δ' ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος: ὦκα δ' ἔπειτα

  ἔκφερ' Ὀϊλιάδης: ἐπὶ δ' ὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεὺς

  ἄγχι μάλ', ὡς ὅτε τίς τε γυναικὸς ἐϋζώνοιο 760

  στήθεός ἐστι κανών, ὅν τ' εὖ μάλα χερσὶ τανύσσῃ

  πηνίον ἐξέλκουσα παρὲκ μίτον, ἀγχόθι δ' ἴσχει

  στήθεος: ὣς Ὀδυσεὺς θέεν ἐγγύθεν, αὐτὰρ ὄπισθεν

  ἴχνια τύπτε πόδεσσι πάρος κόνιν ἀμφιχυθῆναι:

  κὰδ δ' ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ' ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς 765

  αἰεὶ ῥίμφα θέων: ἴαχον δ' ἐπὶ πάντες Ἀχαιοὶ

  νίκης ἱεμένῳ, μάλα δὲ σπεύδοντι κέλευον.

  ἀλλ' ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον, αὐτίκ' Ὀδυσσεὺς

  εὔχετ' Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν:

  κλῦθι θεά, ἀγαθή μοι ἐπίρροθος ἐλθὲ ποδοῖιν. 770

  ὣς ἔφατ' εὐχόμενος: τοῦ δ' ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη,

  γυῖα δ' ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν.

  ἀλλ' ὅτε δὴ τάχ' ἔμελλον ἐπαί̈ξασθαι ἄεθλον,

  ἔνθ' Αἴας μὲν ὄλισθε θέων, βλάψεν γὰρ Ἀθήνη,

  τῇ ῥα βοῶν κέχυτ' ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων, 775

  οὓς ἐπὶ Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς:

  ἐν δ' ὄνθου βοέου πλῆτο στόμα τε ῥῖνάς τε: